Sociale hervormingen - pagina 62

52

opgenomen. Vooreerst voor die arbeidsovereenkomsten, welke in Tweede Boek van het Wetboek van Koophandel opzettelijk zijn geregeld (art. 1637 o). Er bestaat geene aanleiding, daarin thans verandering te brengen. Doch dit voorbehoud strekt zich alleen zoover uit, als de arbeidsovereenkomsten in het Wetboek van Koophandel inderdaad zijn geregeld. Voor de stuurlieden enz. bij de binnenscheepvaart geeft art. 754, lid 2, W. v. K. geene regeling, doch slechts eene verwijzing naar het burgerlijk recht. Deze verwijzing wordt in art. V van het Ontwerp met den nieuw voorgestelden titel in overeenstemming gebracht. het

Om eene andere reden is eene bepaling noodzakelijk omtrent personen in dienst van Staat, provincie, gemeente en waterschap of eenig ander publiekrechtelijk lichaam. Liet men dergelijke bepalingen achterwege, het zou twijfelachtig zijn, of het Ontwerp op hen toepasselijk is. Wordt toch eenerzij ds als onomstootelijke waarheid verkondigd, dat de verhouding van den Staat tot zijne ambtenaren geheel ligt buiten het gebied van het privaatrecht zie bijv. een opstel van Mr. H. Vos in Themis 1890. bl. 509 vlg. aan den anderen kant ontbreekt het niet aan uitspraken van rechtscolleges en schrijvers, die weigeren tusschen privaat- en publiekrecht een onoverschrijdbaren grensmuur op te trekken 1). Deze stellig te vreezen onzekerheid bij de toepassing van het Ontwerp dient te worden voorkomen. Ook elders heeft men het aldus begrepen. De beslissing viel intusschen in verschillenden zin. Het Zwitsersche Verbintenissenrecht verklaart (art. 349 nr. 1) onaangetast te laten het publieke recht van den Bond en de kantons voor de door het openbaar gezag aangestelden. Omgekeerd werden de bepalingen van het Belgische Ontwerp van 1891 wèl van toepassing verklaard op werklieden in dienst van Staat, provincie

—

of

gemeente

mag worden

(zie

art.

36,

—

maar ook art. 54), waarbij echter niet Ontwerp alleen sloeg op werk-

vergeten, dat dat

lieden in engeren zin. Bij de latere ontwerpen achtte men, om hetzelfde resultaat te bereiken, eene opzettelijke bepaling onncodig. Een zoodanig voorschrift is dan ook in de wet van 10 Maart 1900 niet vervat. Naast deze twee algemeene uitzonderingen behelst het Ontwerp nog enkele op zichzelf staande bijzondere bepalingen voor twee groepen van arbeiders. Vooreerst zijn hier en daar speciale voorschriften noodig met het oog op hen, die bij den werkgever inwonen (zie b. v. de artt. 1637/ aanhef, 1638/ en 1639 £). En in de tweede plaats behoeven ettelijke beschermende bepa-

Van de latere rechtspraak komen voor deze vraag vooral in aanmerking: Ktgt. 1) Gravenhage 5 November 1894, IV. v. h. R. n. 6568, P. v. J. 1895, n. I Rb. W. v. h. R. n. 6858; Ktgt. Amsterdam II 15 October 's Gravenhage 28 April 1896, 1894, W. v. h. R. n. 6638. Naar aanleiding van deze vonnissen verschenen talrijke opstellen in rechtsgeleerde bladeD, vooral in het W. v. h. R, en in het Weekblad voor Notarisambt en Registratie (Prof. Hamaker, in nrs. 1330 en 1385). Zie verder in het algemeen de Handelingen der Nederl. Juristen-verecniging, 1897. 's

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen