Sociale hervormingen - pagina 78

68 maatschappij winst moet behalen, zou het verbreken der verzekering' van bedoelde personen, door elkaar genomen, met verlies voor de Bank gepaard gaan. Wilde men zich de verzwaring van lasten getroosten, die voor de Bank het gevolg zou zijn van dergelijke regeling, dan bleef een ander, niet minder groot bezwaar bestaan het doel der verplichte verzekering werd dan niet bereikt. De loongrens voor de verplichte verzekering is bepaald met het oog op het meest gewone geval, niet in den overgangs- maar in den blijvenden toestand, waarin de werkman, als hij in de verplichte verzekering opgenomen wordt, den leeftijd van 23 jaren niet bereikt heeft. Uit de omstandigheid, dat een persoon, die op den leeftijd van 20 jaren een zeker inkomen geniet, zelf voor zijn verzekering zorgt, volgt echter niet, dat personen, met gelijk inkomen, op den leeftijd van 40 jaren hetzelfde zouden doen. Wat den eerste gemakkelijk valt» zal in vele gevallen door de laatsten niet zonder opoffering kunnen geschieden. Bij verbreking der verzekering op gevorderden leeftijd met uitkeering van een bedrag door de Bank, zou dus het uitgekeerde bedrag in veel gevallen tot andere doeleinden worden aangewend, met het gevolg dat de werkman, door invaliditeit of ouderdom niet meer kunnende werken, ten laste van anderen zou komen. Door de loongrens verschillend te stellen naar mate van den leeftijd van den betrokkene, zou aan het bezwaar althans voor een deel tegemoet gekomen kunnen worden, maar de regeling werd dan zeer ingewikkeld. Het bezwaar zou, niet geheel maar gedeeltelijk, ondervangen kunnen worden door hem, wiens verzekering verbroken werd, niet de vrije beschikking te geven over het bedrag, dat hem werd uitgekeerd, maar dat bedrag aan te wenden om hem bij een particuliere maatschappij te verzekeren onder voorwaarden, gelijk aan die der Bankverzekering. Voor dergelijke regeling ontbreekt echter een rechtsgrond. Wordt de verplichte verzekering verbroken, omdat de verzekerde geacht wordt zelf voor zijn verzekering te zullen zorgen, dan ware het niet gerechtvaardigd hem de beschikking te ontnemen over het bedrag, hetwelk hem moet worden uitgekeerd en dat bedrag, in strijd met zijn wil, te bezigen om hem, zoogenaamd vrijwillig, te verzekeren. Het zou overigens een halve maatregel zijn, zoowel omdat geen toezicht zou kunnen worden uitgeoefend op de voortzetting der premiebetaling als omdat, bij invaliditeit of ouderdom, de verzekerde in geval van verschil een, wellicht kostbaar en langdurig, burgerlijk rechtsgeding zou moeten voeren over zijn aanspraak op rente. Een ander bezwaar bestaat hierin dat hij, die ophoudt verzekeringsplichtig te zijn, in veel gevallen later wederom verzekeringsplichtig wordt. De arbeider, die gedurende een tijd werkeloos is, valt niet onder het eerste lid van art. i van het ontwerp wordt nu de band tusschen den verzekerde en de Bank verbroken en :

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen