Sociale hervormingen - pagina 448

436

sommigen zou de regeling daarvan aan de gemeenteraden kunnen worden overgelaten, die alsdan met plaatselijke omstandigheden rekening zouden kunnen houden; naar het oordeel van anderen zou het de voorkeur verdienen de zaak in haar geheel bij de wet te regelen.

In elk geval zou, meenden sommigen, de regeling ook van toepassing moeten zijn op het hoofd of den bestuurder van den winkel en op diens echtgenoot, want het bepaalde bij art 266, onder 0, is voor winkels zeker niet minder bedenkelijk dan voor bakkerijen; ook hier zullen de kleine winkeliers aanmerkelijk boven de grootere worden bevoordeeld. Deze meening werd bestreden de door andere leden, die opmerkten, dat het bezwaar, dat voor bakkers gelegen is in de onmogelijkheid om zonder hulp gedurende den nacht voor eene uitgebreide cHentèle te bakken, zich bij de winkeliers niet doet gelden. De aandacht werd er intusschen op gevestigd, dat het voor eene behoorlijke regeling van deze materie niet voldoende is den arbeidsduur van het personeel te beperken; de uitdrukkelijke bepaHng, kan dat na een zeker uur de winkels zullen moeten zijn gesloten, ontis dan bepaling, zoodanige niet worden gemist. Ontbreekt in duiking van het arbeidsverbod schier niet tegen te gaan; de het wetsontwerp opgenomen regeUng, welke noch in art. 298, noch in artt. 341 en volgende een sluitingsuur van den winkel aangeeft werd daarom door sommige leden geheel onvoldoende gemeengeacht. De mogelijkheid is wel niet uitgesloten, dat bij voorgeschreven, worden zal telijke verordening een sluitingsuur maar het ontwerp spreekt daarvan nergens, zoodat de rechtsgeldigonderhevig heid van zoodanige verordening stellig aan betwisting het den kwam onzekerheid deze zou zijn. Maar ook afgezien van

onderwerp leden hier aan het woord niet wenschelijk voor, dit bij aan de gemeenteraden over te laten eene volledige regeling dan tenzij verdienen, te de wet scheen hun verre de voorkeur aan de dat men, op het voetspoor van den Duitschen wetgever, belanghebbenden de bevoegdheid mocht willen laten binnen zekere wettelijke grenzen de zaak zelve te regelen. Andere leden erkenden, dat de bevoegdheid van de gemeenin de tebesturen om een sluitingsuur te bepalen uitdrukkelijk ;

dienen te worden vastgelegd, doch konden zich niet vereenigen met het afkeurend oordeel over het in het wetsontwerp gevolgde stelsel. Huns inziens zou een voor het geheele Rijk geldende regel op de eene plaats meer geven dan verlangd wordt en op de andere een te knellenden band aanleggen daarom behoort hier aan de gemeentebesturen eenige vrijheid te worden gelaten om eene regeling te treffen welke zich aan de plaatselijke toestanden aanpast. Dat de verordening, wanneer de meerderheid zou der winkehers, zooals te verwachten is, die verlangt, met aannemen. bezwaarlijk tot stand komen, konden deze leden

wet

zal

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen