Sociale hervormingen - pagina 445

\

!

433 Art. 294. De vrees werd uitgesproken, dat een hoofd of bestuurder, wanneer hij jongens, meisjes of vrouwen lang aan den arbeid wil houden, al heel spoedig van oordeel zal zijn, dat zich een „spoedeischend geval" voordoet. Indien het hoofd of de bestuurder zich door de tegen het niet nakomen van de bij art. 296 opgelegde verplichting bedreigde straf niet laat afschrikken, zal hij van de hem hier gegeven bevoegdheid voor veel meer dan 10 etmalen per kalenderjaar kunnen gebruik maken. Die bevoegdheid scheen bovendien niet voor alle bedrijven noodig te zijn; van verschillende zijden werd daarom op beperking

aangedrongen.

Men meende, dat de controle op het nakomen van Art. 296. de hier opgelegde verplichting op practische wijze geregeld zou zijn, indien rechtstreekse he toezending van de kennisgeving aan den burgemeester werd voorgeschreven en dezen de verplichting werd opgelegd daarvan aan den bevoegden ambtenaar een afschrift te zenden. De burgemeester toch is hoofd der plaatselijke politie en deze zal in de eerste plaats op naleving ook van deze bepaling hebben toe

te zien.

Art. 298. Door eenige leden werden gewezen op de ver strekkende gevolgen, welke deze bepaling op maatschappelijk gebied kan hebben. Tal van vrouwen en meisjes moeten door eigen arbeid in haar levensonderhoud voorzien. Wanneer dit ontwerp, zooals het thans luidt, tot wet wordt verheven, zal de strijd om het bestaan voor haar nog moeilijker worden dan die reeds is.

Wordt de vrouw nu ook

in

winkels aan bepalingen gebonden

betreffende den arbeidsduur, dan staat het te vreezen, dat zij ook daar in tal van gevallen door den man, wiens vrijheid onbeperkt blijft, zal worden verdrongen. In nog sterkere mate zal dit het [geval zijn, wanneer ook kiosken onder het begrip „winkel" vallen, omtrent welk punt men verwees naar het opgemerkte bij art. 15. De eisch scheen toch niet te hoog, dat althans op een enkel gebied de vrouw vrijelijk met den man mag concurreeren, en de werkzaamheden in winkels schenen daartoe wel bijzonder geschikt. |Er werd daarom op aangedrongen, dat de bepaling van dit artikel iook op mannen van toepassing worde verklaard. Enkele leden meenden, dat het bezwaar het best ware te ondervangen door ide vrouwen evenals de mannen vrij te laten; voor jongens en meisjes is de bescherming nuttig, maar vrouwen schenen zonder I

I

I

I

1

ook tot later dan tot 9 uur 's avonds in winkels werkzaam te mogen zijn. Andere leden waren van oordeel, dat het volkomen onbegrensd laten van den arbeidsduur voor vrouwen

(bezwaar I

izeer bedenkelijk

zou

zijn.

De

bepaling, dat de arbeid uiterlijk te 9 uur des avonds moet zijn geëindigd, kw^am aan eenige leden niet raadzaam voor; zij izouden dat uur gaarne vroeger zien gesteld. Zij hadden hierbij III.

28

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen