Sociale hervormingen - pagina 282

moeten voldaan worden, schijnt minder noodzakelijk. De arbeider kan niet gedwongen worden zijn loon van eenen medearbeider te ontvangen, en zelfs indien hij deze volmacht tot het in ontvangst nemen van zijn loon gegeven heeft, is die volmacht steeds herroepelijk (art. 1638^, voorlaatste lid). De werkgever heeft dus rechtens niet gekweten, indien hij een enkelen arbeider groot geld overhandigt om dit met zijne kameraads te verdeelen. Reeds ter voorkoming van overlast en van de mogelijkheid eener dubbele betaling zal de werkgever dus ook zonder uitdrukkelijke wetsbepaling aan iederen arbeider afzonderlijk het loon voldoen. De ondergeteekende is thans inderdaad van meening, dat, in afwachting van de komende strafbepaling, reeds eene regeling getroffen behoort te worden overeenkomstig die van het vorig artikel. De bepaling is in dien zin aangevuld. In plaats van den aanhef van het derde lid te doen luiden „De bepaling van het vorige lid" komt het verkieslijk voor dit lid tot eene zinsnede van het tweede lid te maken; uitteraard is deze bepaling niet zelfstandig naast de twee vorige alinea's, doch een onderdeel der onmiddellijk voorafgaande bepaling. In verband met de wijziging, in art. 1637/, 4 ., aangebracht, is ook hier de uitdrukking „sterke drank" door „alcoholhoudende zal

:

drank" vervangen. Art. 1638/. De mededeeling omtrent het in Zuid-Limburg gebruikelijke inhouden van een zeker gedeelte van het loon, betreft niet zoozeer de vraag, hoe vaak bet loon moet worden uitbebetaald, welke vraag haar antwoord moet vinden in dit en in de volgende drie artikelen, als wel de andere vraag, hoeveel bij iedere uitbetaling moet worden gekweten, eene vraag, welke in art. 1638/ in verband met de volgende drie artikelen beantwoord wordt. De ondergeteekende kan intusschen mededeelen, dat hij eene wijziging van deze artikelen, waardoor bedoeld gebruik een wettigen grondslag zoude erlangen, niet zou durven voorstellen. Dit gebruik moge, naar de leden, hier aan het woord, verzekerden, op zich zelf allerminst zijn af te keuren, de vrees is alleszins gerechtvaardigd, dat, indien de bepalingen der artikelen, welke het uit te betalen bedrag vaststellen, werden verruimd ten einde dit gebruik te omvatten, zij tevens een veilige haven voor tal van misbruiken zouden gaan vormen. Immers het inhouden van een zeker gedeelte van het verschuldigd loon ten einde den arbeider er van te weerhouden, dat hij later de dienstbetrekking verbreekt en een voordeeliger dienst zoekt, vertoont eene sterke familiegelijkenis met het „staangeld," dat in art. 16385- aan beperkende bepalingen onderworpen is. De voorschriften der artikelen 1 638 q tot en met 1 638 j zullen doelloos zijn, indien de hoofdregel van art. 1638/ zoozeer wordt verruimd, dat andere afwijkingen van dien regel mogelijk worden, dan ingevolge de voorschriften dier artikelen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen