Bilderdijk in zijne nationale beteekenis - pagina 75

71 beelding vermaak

schept?

Is

aard ?

allerlei

Hij, die

woorden

lijke

afloopen?

Is

te

verdeelen, in keurige nadruk-

te

ons verstand overweldigt, door de

velen der onmooglijkheid

wil

af

in

te

doen

van gevolg-

ziel

evenals in een doolhof van bewijsredenen

van de verbeelding zich meester maakt, en ons

die

hij,

weet

vi^el

vernuft flikkerend, ons

fijn

bonmots? met wendingen van

concettt,

eenen geregelden en welluidenden val

in

het, die

hij

tot gevolgtrekking,

Of

eene Rede

vatten

van

die

het,

hij

met geestige slagen verrast? met

om

leiden?

te

de tooverne-

voeren, waar het hart geene rust vindt?

Geen van dezen, mijne Heeren! Men kan

geest,

men kan

vernuft hebben;

men kan Redenaar zijn, men kan Redenkunstenaar of Redentwister zijn, en men kan ook Verdichter zijn, en nogthands niets van den Dichter hebben. Duizenden bedrogen zich daarin; duizenden Dichters,

gaven voor

geen hem vreemd, louter toevallig

't

is,

komenheden behoort, maar echter den Dichter

eenzelvig. Zij

maar het

hem!)

tot

daarin

is

kenmerk des talrijke vol-

niet maakt. Neen, verbeelding,

redeneerkunde, behoort

vernuft, welsprekendheid,

behoort niet

't

onder zijne

of

den Dichter, (en wat

tot

dat

niet,

bestaat.

hij

Poëzy

van overstelpend gevoel: even onwillekeu-

is

uitstorting

rig als schreien

of

lachen.

zich uitbreiden,

dat zich meededen, dat zich verveelvuldigen moet, of het

is

Uitstorting

hart zou barsten, en de geest tot de

Die

kenschap des gevoels zijn leuningstoel

zeggen

die

is,

zal, voorstelt;

dit

een

lucht eischt, dat

dat

niet,

wat de onwederstaanlijke dron-

men Poëzy noemt. Die

om

nederzet,

gevoel,

overspanning der razernij overgaan.

geproefd heeft, die weet

dit niet

van

Vers

te

maken;

zich koel en kalm in die zich dat,

woorden brengt; deze woorden

in

het rijm tot de verzen zoekt; laat ó mijne Vrienden, laat den

sukkel zijn troostrijke

voor Poëet, of zijne

van

Hij alleen, die

voel in den in

eens

stijl,

te gelijk

hij-alleen

uwe

wiens

uit-

dit

dichter

's

inbeelding, nietige

zijn

de

gij

zult

nooit

wat

hij

maat; en

welmeenenden

misleid worden,

koude voorbrengselen voor Poëzy

te

om hem houden.

gevoel overmeesterd, zichzelven onmachtig, dat ge-

bewoording, den maat, die het

vormt en kneedt, overstort;

ziel

in

aan

zijne

tonen

kluisteren,

en overvloeiende volheid ge u verliest. zijn". In zijn

zelf

tevens ingeeft, en

hij-alleen zal u meêsleepen, hij

alleen

En

dit,

uw god

zijn, in

ó mijne vrienden,

opstel over Verhevenheid (Taal, Dichtk. Versch.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen