Verplichte verzekering - pagina 11

standpunt in. Men durft handhaven, en doet het wel niet meer concessies; maar zelfs bij die concessies staat toch het meest volstrekte individualistisch karakter van het eigendoms- en

men metterdaad

bijna

absolute

dit

in dien volstrekten zin

beheerrecht op den voorgrond.

Maar hoe eisch

is,

nu, als men, gelijk dit op Christelijk standpunt

van het

niet

individualistisch,

maar van het organisch

karakter der menschelijke samenleving uitgaat?

We

bezitten ter verwering van dit organisch karakter der

maatschappij

een

ons

tot

in

details

bekende regeling in de

Ouden Testaments. Strookt deze regeling nu met wat de oud-liberalen en de oeconomen der oude school leeraren, of verschilt ze ervan in Schriften des

zeer gewichtige aangelegenheden en voorschriften? Stellig het laatste.

Israël

Bij

toch gold allerminst de regel

:

„Ik ben heer en

mijn goed en geld, en kan er meê doen wat mij maar omgekeerd was het eigendoms- en beheerrecht

meester van gevalt" in

;

het Oude Testament aan bepalingen en regels onderworpen, het

die

beschikkingsrecht die

regels,

Israël

was organisch

in

zeer

voelbare

wijze

stammen saamgevat;

die geslachten

geslachten;

in

op

inperkten;

het huiselijk en familieleven ingrepen.

zelfs diep in

m

die

stammen

familiën; en het was voor de

instandhouding van dit organisch verband eisch, dat het landbezit er grondslag van bleef. Daartoe nu strekte het Leviraats-huwelijk. Een geweldige ingrijping in de persoonlijke vrijheid, inhoudende de verplichting, om c. q. bij een aangewezen vrouw kinderen te

verwekken.

Even

sterk

Zag een Jood

grijpt

zich uit

de Losplicht, de dusgenaamde-6re/J//fl/>. armoe verplicht een stuk land te gelde in

maken, dan was de Losser verplicht dit in koop te nemen. Zoo was Jeremia verplicht van een zijner neven een stuk land in Anatóth voor 17 sikkelen over te nemen. Hij was niet vrij

te

om

't

af te slaan,

Niet anders

is

hij

moest.

het met het Sabbathjaar. In dat jaar verloor

ieder zelfs alle vrije beschikking over heel zijn goed. Hij

mocht

noch zaaien noch planten op zijn eigen land. En als er iets aan zijn boom of op zijn akker groeide, was dit niet zijn eigendom, maar kon ieder die wilde het zich toeeigenen. Het Jubeljaar maakte aan alle bestaande schuldverplich-

ploegen

tingen een einde.

Wie een kleed als pand nam, of een molen, moest die vóór de nacht inviel aan den verpander teruggeven. Bij het oogsten mocht men niet alles van boom of akker weg-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen