Om de oude wereldzee - pagina 363

DE ALGERIJNSCHE KOLONIE. drie' steenen een bank, die vlak naast

331

den afgrond stond, en over die

bank heen werd van deze andere Tarpeïsche rots de gehuwde vrouw, die zich vergeten had, in den afgrond neergeworpen. Voor Constantine zich in 1887 aan de Franschen moest overgeven, gebeurde het meermalen, zegt hij, dat bij het aanbreken van den dag twee zwijgende

mannen

De één droeg een

zich naar die drie steenen begaven.

soort hou-

ten sleuf uit drie planken getimmerd, de ander een zak waaruit zacht

klagende geluiden het oor

werd de mannen

behoedzaam de eene

langzaam uitgleed. lucht

draaien

ploffen.

aandeden.

Bij

de drie steenen gekomen,

tusschen geplaatst, de zak er in gelegd en beide

sleuf er

lichtten

pijnlijk

Men

zag iets

zijde

wits

op, totdat de

inhoud er

eenige malen snel door de

en daarna op de rotspunten in den bergstroom neer-

Zwijgend zooals ze gekomen waren, gingen de beide mannen

namen de ledige sleuf meê. Kort daarop kon men meer vrouwen naar den zak zien sluipen om er het mislijk eener jonge vrouw uit los te scheuren, en die vrouwen

de stad weer in en

dan één vormde

of

droegen het

lijk in allerijl

naar het

graf. Natuurlijk heeft de

Fransche

politie de herhaling van zulk een gruwel voorgoed afgesneden,

wat de vrouwen binnenshuis

maar

te lijden hebben, keert ze niet.

wat de rapporteur noemde Ie voisinage van dat Oostersche element, het gevaar zou minder dreigend zijn geweest, maar juist bij die voisinage, bij die buurtschap, bleef het niet. Frankrijk werd reeds kort na 1830 gedreven door de zucht om het Fransche en Oostersche element in de nauwst denkbare

Ware

het nog gebleven

bij

aanraking te brengen en zoo

aan zich te assimileeren. logische

gesteldheid

moeilijk

in

heel

die

En zij

mogelijk de Afrikaansche bevolking

dit

nu

juist

er vond,

werd haar door de ethno-

zoo uiterst moeilijk gemaakt,

de kolonie, maar vooral toch in haar centrum, en

erger nog in haar westelijk deel.

De

nu het Protectoraat van Tunis vormt, en evenzoo wat nu het Departement van Constantine heet, stond reeds in de dagen der Romeinen bekend als veel gedweeër en lichter te onderwerpen, dan Algiers en Marokko. De Romeinen regeerden Tunis door eeu civielen gouverneur, waarom het Africa proconsularis heette, maar het land naar het Westen hielden de Keizers onder hun eigen macht en regeerden het door hun generaals. streek die

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen