Om de oude wereldzee - pagina 580

HET HEILIGE LAND.

542

Stormweer op

mee

ik

zee had de

aankomst van de Khediviale boot, waar-

op PoTt-Saïd zou gaan, vertraagd.

langer mij in Jaifa op te houden

;

Dit noopte mij een dag

een oponthoud, dat mij nogmaals ver-

aangenaamd werd door de niet genoeg te waardeeren vriendelijkheid, waarmee mij ook nu onze consul aldaar, de heer Portahs, en evenzoo de heer Richard Maisonneuve ontving. Op zichzelf hindert 't wel, dat

men

in onze consulaten hier nooit een landgenoot vindt, en zoozeer

zelfs

is

Olijfberg,

talen

ons

Vaderland

waar het

staat

vergeten, dat in de

0)ize

uitgebeiteld,

niet ons Nederlandsch

;

Fader-otis-KaT^ei

Vader op marmeren platen in

op den

gebruikte

alle

nogwel het Vlaamsch gelezen wordt, doch

maar

te

meer deed het goed èn

te Jeruzalem

door den Duitscher, èn te Jaö'a door den Frauschman, die onzerzijds

met consulaire waardigheid bekleed zijn, zoo wezenlijk hartelijk te worden ontvangen. Eindelijk, toen de boot op de reede kwam, voeren we met een stoombarkas door de rotsklippeu heen; en daar ook Sami-Bey uit Jeruzalem was overgekomen om mij uitgeleide te doen,

nam

ik

afscheid

gezelligen kring.

scheiden,

van de heeren in uitgebreideu en

Van mijn

zeldzaam

gids

alleszins

had ik reeds te Jeruzalem moeten

over dien eerlijken, trouwen, kundigen Maroniet

voldaan.

Toen werd het anker gelicht, en welhaast gleden we op de golven den kustweg langs, die over Gaza naar Eg^rpte voert dien aiouden heirweg waar ook het Kindeke van Bethlehem door Maria langs is gedragen, toen zij vluchtte voor het geweld van Herodes, den tyran. Ook in Egypte zou ik een wondere grootheid vinden, maar een grootheid van den mensch, van een geweldenaar als Raamses. Daar in dit Palestina, dat ik verliet, waren het de groote werken Gods geweest, die mij in klimmende verrukking brachten. Onuitsprekelijk had ik ;

in het Heilige land genoten. in

De

indaling van de Goddelijke realiteit

het tastbare van deze wereld had ik er gevoeld, zooals

op verren afstand

in eigen land niet gevoelen kan.

men

het

Alles geestelijk;

de Vader der geesten die toenadert tot den geest van

zijn

mensche-

maar dan dit menschelijk creatuur ook genomen zooals 't reëel is, met het onmisbaar somatische van zijn aardsche existentie, met een plek die het drukt met zijn voet, met een natuur die het tot omgeving dient, met een lucht die 't inademt, met een lijke

creatuur;

eigen zonnegloed die

't

beschijnt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen