Om de oude wereldzee - pagina 154

134

SOEDAN.

boot

weinig stoot, en weinig met de stoomfluit blaast, slaapt

er

goed,

is

inspannende studie heb ik

weet liet

alles

meer dan één opstel van op zulk een boot kunnen schrijven. Cook

morgens weer

's

men

frisch,

en

zoo practisch in te richten, dat wie wil, zich zelfs op

zoo kleine boot rustig isoleeren kan.

De vervallen vesting Kasr Ibrim, waar we tusschen Korosko en Aboe-Simbel aan land gingen,

ligt

op een rotsheuvel, geen kwartier

Ze dagteekent uit de Raamsesperiode, en men ziet het aan die bouwvallen nog aan, wat sterke positie deze vesting eens innam. Door haar te veroveren hebben de Bosnische troepen van Sultan Selim I voorgoed aan de onafhankelijkheid van Nubie

afstands van de

Nijl.

een einde gemaakt.

Mammelukken ze te

Nog

bezet,

nemen, en toen

in 1812

is

ze door de uit

Egypte gevluchte

maar Ibrahim Pacha, Mohammed is

ze voor goed verwoest.

Ali's zoon,

wist

Ze had toen door lager

gelegen militaire posten haar beteekenis verloren. Slechts een klein deel

van het bootgezelschap klom langs de vrij steile helling mee op. Het pad langs de helling was ongebaand en op enkele plekken geheel weggebroken. Vooral de dames waagden er zich, op één enkele uitzondering, niet aan.

Toch loonde wat men er vond,

dikke muur, liep nog bijna

om

allezins de moeite.

De

zware,

heel de oude vesting heen, en alleen

door de oude, nu vervallen poort verkreeg

men toegang. Het uitzicht van

deze hoogte was verrassend, de Nijl zuidwaarts en noordop door de rotsen kruipend daar achter aan beide zijden rijk plantsoen en kleine

dorpen,

achter

vaak midden in het zand

om

een welput gebouwd en daar

de eindelooze bijna blanke zandzee

met zwarte rotspunten,

die er uit opschoten, als een eindeloos graf dat zich

aan den horizont

verloor met monumentale grafsteenen. In de vesting stonden bijna alle muren van de vroegere kazernen en officierswoningen nog overeind, en de ruïne van wat eens een Christelijke kerk was geweest, en daarna in moskee was veranderd, getuigde nog van het wisselend leven dat hier eens doorworsteld is. Zelfs van de oude Egyptenaren

van een tempel, enkele geschriften en graven nog heugenis. En hier is dan het lot van het Christelijk Nubië destijds beslist. Nog ziet men als voor oogen, met wat moed en trouw brachten kleine

overblijfsels

de Nabiërs hun laatste vaste punt op den muur verdedigden, en

met wat wilde woede de Bosnische aanstormden.

soldaten tegen poort en

Of watergebrek en honger ten

leste

tot

muur

overgave

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen