Om de oude wereldzee - pagina 490

SPANJE.

450

van Corclova met groote humaniteit op, de Almoraviden en de

faat

Almohaden wisten weer

alles

Een eeuw lang

te bederven.

is

het

toen in Spanje een leven op de ponjaard en op het zwaard geweest, is

de bevolking in

zien

't

midden van

van bloed gewend, en

is

land en in het Zuiden aan het

't

het letterlijk door een stroom van bloed

gewaad naar zijn vrijheid. Hierdoor is die behoefte aan het volstrekte opgekomen die weinig redeneert, liefst niet parlementeert, maar elke knoop bij voorkeur op staanden voet doorhakt, en het bij elk eenigszins ernstig geschil aanstonds op leven en dood zet.

gestadig

het

tot

duel

handtastelijkheid, en

dreef,

die

bij

volk

dreef het

Wat bij

de Ridderschap elk

geschil tot

hand tastelij kheid greep de hand, eer men In onze noordelijke steden

er op bedacht was, naar dolk of degen.

maakt koeler atmosfeer bezadigder van karakter, onder de heete zon in het Zuiden

maar evengoed

het bloed lichter op

stuift

en vooral op

in Italië

;

Sicilië,

en niet alleen in Spanje,

men,

telt

als

de passie

nu verklaart het zich, dat een zoo wreed spel, dat bij ons volstrekt ondenkbaar zou zijn, in Spanje, nu het eenmaal ingang vond, niet meer is uitteroeien. Al zulke gewoonten moeten niet alleen d'après leur date, maar ook opvlamt,

een menschenleven

niet.

Hieruit

welterdege d'après leur milieu beoordeeld worden.

Ook

hier

is

geen

onvermengd kwaad. Er is de wreedheid, er is de dieren -mishandemaar er spreekt ook in ling, er is spel met het menschelijk leven ;

het eeren

van cordaatheid, de weerzin tegen het sentimenteele, het

durven

't

als

er op aankomt.

en stevigt het stierengevecht

Spanje

tegelijk.

hierbij

komt ten

er

tegen opkomt, dat

men

eigen

Spanje in groote loketten leven

men

leste,

't

dat

sterkt

nu het

leidt.

In

Nog

altoos

motief is

het

ingedeeld, waarin elke groep haar

Navarra voelt men geen Op het hoogland van Madrid

Asturië, Gallicië en

de minste gemeenschap met Andalusië. staat

maar

uit sentimenteel

dien nationalen band van eenheid zou verbreken.

éene

hart,

Spanje eenmaal nationalen roep kreeg, al wat in

in

meeleeft

En

Het verhardt het

geheel vreemd tegenover den Grieksch-Romeinschen levens-

van de Ebro en vooral in Barcelona nawerkt. Liefst nu nog spreekt het volk meer van de Peninsula, dan van Espana. Tegen die verbrokkeling hervindt nu 't volk zijn eenheid in de Roomsch-Katholieke religie allermeest, ten deele sinds drie kwart eeuw in het spoorwezen, maar voor het meer toon,

die

nog

altoos in het stroomgebied

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen