Om de oude wereldzee - pagina 244

DE HELLENEN.

220 lang en

nog

bijna

verkleurd,

met prachtige cannelaren Het pantelische marmer glanst, al is het

13 M. breed, en

is

ongeschonden.

nog

zuivere

in

in zijn zuilen

schoonheid,

de gebeeldhouwde

en ook

decoratien die zijn aangebracht, zijn nog goeddeels gebleven oorspronkelijk waren.

Theseion geniet men.

Bij dit

Eens

is

wat ze er

eea

waaraan het monument niet onwaarschijnlijk zijn behoud en gaven toestand dankt maar sinds is het geheele gebouw, als moest het nog voor zijn aloude bestemming dienen, in eere hersteld. Dan, hoe hoog ook de oudheidkundige waarde van het Theseion zij aan te slaan, toch blijft de Christelijke kerk in dit Theseion geweest; iets

;

attraction voor elk reiziger die Athene bezoekt, de Acropolis. Het Theseion ligt ten eerste te verlaten, en' zijn omgeving draagt het niet, maar verkleint zijn beteekenis. En juist dit is zoo heel anders met het Parthenon. De Acropolis is Athene s oude citadel, die hoog

great

boven de stad uitsteekt, en buiten den regentijd

in zonnige lucht te

midden van een eenig schoon landschap zich opwaarts verheft. Bij den opgang lag eertijds de Areopagus, waar Paulus zijn bezielde rede tot de » mannen van Athene* hield, maar van dezen Areopagus is geen steen blijven staan, zoo zelfs dat er zijn die den Areopagus zich elders denken. Ook de uitgravingen aan den voet van den heuvel hebben alleen archeologische waarde; en zoowel het Odéon van Herodes Atticus,

van DioQjsius,

als

de groote portiek van Eumenes, en het theater

met den tempel van Aesculaap en Themis recht tegen de helling van den Acropolis waren aangebouwd, hebben in die

hun vervallen toestand

niets

waardoor ze u kunnen boeien.

Het

theater waar eens de stukken van Aeschylos, Sophocles, Euripides en

Aristophanes

opgevoerd, spreekt u historisch toe; maar er

zijn

weinig van over

om

het voor u te doen opleven

;

is

te

en het Odéon mist

want het dagteekent pas uit de 2e eeuw na Christus. Dit alles is hier dan ook bijzaak. Het is de Acropolis zelf die al uw aandacht trekt. Hij ligt 156 M. hoog en stijgt in steile kalkrotsformatie opwaarts. Zelfs nu nog, goeddeels met een zwaren muur omringd, biedt de vlakte van den Acropolis maar één toegang, zelfs dit historisch belang,

en wel door de poort, die naar Beulé, een Fransch archeoloog, thans

den naam draagt van klimt

de

gelaten.

» heilige

weg<

de vrij

Beulische

poort.

scherp op.

Te voet schreed ieder naar de

Zijt

ge die door, dan

Geen wagen wordt Prop3^1cBSn toe,

er toe-

den tempel

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen