Om de oude wereldzee - pagina 167

RUSLAND.

151

het toegewezen land verboden was, anders zou ongetwijfeld na weinig jaren het meeste boerenland in handen van den kapitalist zijn over-

Maar ook al was dat gevaar afgewend, wie in handen van den koelak viel, was het kind van de rekening. Deze koelaks waren een soort kleine renteniers, die in het dorp zelf woonden en in het bezit van althans kleine sommen gereed geld waren gekomen. Doch gegaan.

juist

zulke

kleine

en

onder;

sommen 1879

waren

daarbij

meestal

zijn

ze

sluw genoeg

maar

nooit aan den enkelen boer,

uitgestudeerde woeke-

om

om

eenigszins grootere

steeds alleen aan de Mir

Zoo waren de boeren van Bashkir

leenen.

te

kapitalisten

en de koelaks deden in wreedheid van uitzuigen voor niemand

raars,

in

den winter van

geld verlegen, en gaven daarom graan in pand, tegen voor

pud (40 pond) 20 kopeken doch in den herfst kregen ze hun pud terug tegen betaling van 12 roebel 20 kopeken per pond, makende alzoo een interest van 500 % over een tijdvak van

elk

;

Soms klom de woeker nog hooger. Volgens de Golos, n". 113, 1882, zou in de dorpen Usman en Karmel}^, zekere koelak, genaamd Rvanzeflf, er zelfs in geslaagd zijn, voor een geleende som van 1019 roebels terugbetaling te bedingen van 8

maanden.

20.895

roebels.

boeren

de

Bij

op

de

was

domeingronden

de

ook de lieden die in persoonlijken dienst waren geweest, en nu vrije knechten en dienstboden waren gewortoestand

veel

verkeerden

den,

en

beter,

in

meer gewenschteu toestand; maar de

eigenlijke

landbevolking geraakte in al pijnlijker conditie, vooral toen in vier niet zoo ver uiteenliggende jaren

nood veroorzaakte, en landbezit

al

gelukkiger

maar

hij

bij

krapper werd.

gevoelde

dan in

begon zich af

misgewas

in groote streken hongers-

gestadige toeneming van de bevolking het

Niet alleen dus dat de boer zich niet zijn

vroegeren staat van lijfeigenschap,

te vragen of

hij

als lijfeigene er niet

wèl zoo

gelukkig aan toe was geweest, en dat te meer wijl de landheer, die

vroeger

zijn

overliet; iets

natuurlijke

beschermer was,

waarvan niet

hem

alleen de woekeraar,

thans aan

zijn lot

maar ook de

politie

en lagere bureaucratie-ambtenaren vaak stuitend misbruik maakten. Schoone idealen van toekomstig geluk had hij

had zich daarin gedroomd, en

de intrede van bitter

was

als

een paradijstoestand

zijn teleurstelling.

men hem

voorgespiegeld,

door een wonder van Boven

tegemoet gezien,

—

en zóó

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen