Om de oude wereldzee - pagina 547

TEN BESLUITE. men zulk mag duiden;

dat

verstaan,

euvel

niet

daar juist

kras,

503

misverstand aan een blad in den vreemde toch was in casu het misverstand tamelijk

alleen de beginsellooze houding der Gereformeerde

kerken in Frankrijk mij genoopt had, mij

Het zoo

ge uit

Oosten die

in het geding te mengen. van Parijs maakt nooit meer indruk, dan het altoos drukkende en sombere Oosten komt. In dat

blijgeestig karakter

om

is 't 't

soms of ge enkel karbouwen

geurige bloemperk zweven.

in haar voleinding. In het

ziet grazen, hier zijn

De

Oosten te

't

al vlinders

lichtzinnigheid van het

Westen

veel, hier te schrale Ie vensernst.

In het Oosten en in het Westen twee te ver gedreven eenzijdigheden, die alleen door onderlinge versmelting waarachtige harmonie in den

levenstoou konden brengen.

Juist

daarom deed mij de terugkeer

in

mijn vaderland zoo weldadig aan. Een niet zoo ongelijke vermenging toch

van blijgeestigheid en ernst spreekt uit heel het Nederlandsche volkskarakter. Ik was nu van Augustus 1905 tot Juni 1906 op reis geweest en voelde, na al wat ik doorreisd en gezien en bewonderd had, zoo ten

waarheid van het „Oost West, thuis best", niet

de

volle

alsof

het op eigen bodem aan kritiek zou ontbreken, maar omdat ge alleen in

uw

eigen

land

en onder

uw

eigen volk u voelt in

uw

element.

Ik zag weer terug dat mooie groene land in onze huislijke polders, en in

wat de vice-president van Krakau, die pas in Holland was geweest, mij roemde over ons prachtig rundvee, dat hier, zonder hei'der of bewaker, vrij door het malsche gras mag wandelen, genoot ik ook nu weer dat €enig-schoone landgezichtvan de grazende, dom-kijkende of herkauwende Zinbeeld tevens van ons vrije koe rustig en vrij door het gras gemolken burgerleven. Zooals de pas in haar polder kuiert, zoo wil ook de burger van Nederland vrij graskoetjens

op ons doorwaterd weiland.

duinen in

het

sociale

De natuur en het leven

en politieke leven.

spreken elkaar altoos toe.

ons

Bij

is

dit zelfs wederkeerig. Niet alleen

de natuur maakt hier den man, maar ook de man heeft hier zijn land gemaakt. Van daar ons sterk patriotisme. Alleen in zijn eigen land voelt de Nederlander van echten bloede zich gelukkig.

Toch merkte

ik veel sterker

dan eer

ik

op

reis toog,

afwering van te groote patriotische zelfvoldaanheid het

maal

in een heel andere icereld

over te plaatsen.

Amerika geweest, om Amerikaansche leven verschilt van het onze halfjaar in

is,

hoe goed ter

zich een enkele

Wel was ik

in 1898 een

maar het graad, maar

daar lezingen te houden, zeer zeker in

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen