Om de oude wereldzee - pagina 349

HET PROTECTORAAT VAN TUNIS. Geheel in

een einde gemaakt.

stammen nog een

het

Zuiden

317

mogen de nomadische maar in het

vrijwel onafhankelijk bestaan leiden,

noorden en in het midden van het land heerscht orde en regelmaat,

en oeconomisch ging het

in alle opzichten vooruit.

Het budget van

dat aanvankelijk op 14 millioen francs stond, kon voor 1905

Tunis,

70.753.622 geraamd worden, terwijl het in 1904 bijna 85

reeds op

inkomsten boeken kon. Tekorten kent het reeds lang

millioen als

meer, terwijl de gestadige overschotten den aanleg van groote werken mogelijk maakten en schulddelging op ruime schaal gedoogden. Ook de opbrengst van den landbouw wees in de goede jaren steeds gunstiger cijfers aan. Het officieel Rapport over 1904 vermeldt dat 493.615 H.A. met tarwe, 482.688 met gerst, 48.181 met haver en 11,240 met mais bebouwd waren. De mijncultuur, die in 1881 zoo goed als niet bestond, werd in 1904 reeds op 14.107 H.A. gedreven, en het aantal olijfboomen was geteld op het hooge cijfer van 9^ millioen. De handel met het buitenland, die in 1881 nog geen 27 millioen frcs. bedroeg, was in 1904 gestegen tot 83J millioen voor den invoer en 76f voor den uitvoer, en Frankrijks aandeel, met inbegrip van Algiers, in dezen handel bedroeg niet minder dan niet

60 %.

Vooral

de

phosphaten

zijn

in Tunis een belangrijk uitvoer-

1904 bedroeg alleen de uitvoer van phosphaten 18f millioen Op de phosphaten volgde in belangrijkheid de gerst, die 9^

artikel. In

francs.

millioen

in uitvoer bedroeg, en voorts de olijfolie tot een bedrag

frcs.

van bijna

7 millioen

en de sponsen tot ruim 2 millioen. In verband

hiermede

nam ook

de scheepvaart steeds grootere afmetingen aan.

Alles

saam

vielen

in

1904

ruim 12.700

schepen

de

havens van

Tunis, Sfax en Gabes binnen, en voeren evenveel schepen saam met een tonnemaat van ruim drie millioen. Dringend was voor Tunis de behoefte aan betere bewatering van het land. Geheele streken, waar de Romeinen bloeiende steden hadden Bizerta,

uit,

kunnen bouwen, waren onder de Arabische overheersching

in dorre

woestenij veranderd. Vooral de ontbossching had den karigen water-

stand in Tunis verslechterd, en in

Tunis,

de

Medjerda,

ging

zelfs

van de eenige beduidende

nog het grooter deel water

Reeds in de 17e eeuw had een Hollandsch ingenieur

bouwen van een dam pogen

te

teloor.

dit door het

voorkomen; maar geheel de

van Tunis moest door de Franschen opnieuw worden

rivier

ter

irrigatie

hand ge-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen