Om de oude wereldzee - pagina 194

DE HELLENEN.

174 zijn,

hun

sprekendheid

aan

stof te

naar huis.

hen

niet

talent

het

hun

Vooral

eenmaal de stroom der welondergaande zon

Is

is.

vloeien,

dan jaagt geen

parlement

weet ervan

te

gewagen,

In het redevoeren hebben de echte Grieken dan ook zoo terdege schik,

dat al meer de toeleg

weer op

stijl

eeuige

te

oefening

bij

nemen.

hen opkomt, Schrander

spoedig in

redeneerkunst bewaard

de oud-classieke taal en

gevoelen ze zich na

wat ons van de oud-Grieksche

staat, al

bleef, te lezen

om

als ze zijn,

en zich ten voorbeeld te

stellen.

Alleen ontbreekt hun voor de nabootsing nog de geschikte taal. Het

nieuw-Grieksch

is

niet zuiver uit het classieke Grieksch ontwikkeld.

leefde dit classieke Grieksch tot in de 16e

eeuw

Wel

te Constantinopel in

kringen der geleerden voort, maar het volk in de Verstrooiing was sinds lang in allerlei dialect verloopen, en had in deze dialecten tal van woorden opgenomen, die aan den omgang met Slaven, Albaneezen, Venetianen, Wallachen en Turken ontleend waren. In deze dialecten was de taal, ook wat buiging en vervoeging betreft, verde

De

armd.

dualis viel uit, het

meer dan één

in onbruik, in,

medium ging

te loor, de datief raakte

van het werkwoord boette

tijd

zijn

verstaan en zelfs de uitspraak was in teekening verarmd.

genaamde I-tazisme had in

bestaan

de fijnere voegwoorden werden niet meer in hun strekking ver-

niet

opgekomen

allengs ;

dus-

minder dan zeven vroegere vocalen

den i-klank doen overgaan.

geleerden

Het

Zoo was buiten

alle

inmenging der

een gemoderniseerd Grieksch uit den volksmond

en indien de overgang van Griekenland uit de jaren van

zijn

druk tot volle vrijmaking niet zoo snel ware toegegaan, en niet

zoo

sterk

onder

Fransch-revolutionairen

invloed

gestaan

had, zou

hebben dat de taal-raakende gemeente uit deze volkstaal van lieverlede een taal ook voor hoogere doeleinden had doen opbloeien. Maar juist die tijd van overgang ontbrak. De taal der niets

belet

Pallikaren leende zich slecht voor parlementaire toernooien en wetenschappelijke uiteenzetting, en zoo die

nieuwe nooden een nieuwe

kwam

taal te

toen de behoefte op.

smeden.

noemde men dan Romaisch; en tegenover

Wat

om

voor

het volk sprak,

Romaisch poogden nu

dit

de geleerden in Athene een gezuiverd en verrijkt nieuw-Grieksch met

behulp

van de oude classieken op te bouwen

;

een elders niet voor-

gekomen proefneming, om een taal, niet uit den volksmond op te vangen, maar kunstmatig te scheppen. Zelfs op de woorden werd

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen