Om de oude wereldzee - pagina 469

HET HEILIGE LAND. niet in

geesten

den

schijn

moet

dus

;

afbeeldsels

van het symbool).

van

Hij

God

geest,

is

en de Vader der

menschelijke creaturen, de miniatuur-

zijn

nader komen, door

Zich-zelf,

439

nevelen en sluiers

alle

heen Zich aan hen ontdekken. Zich aan hen openbaren, hun

wezen en moet in

heilige tegenvpoordigheid heilige

die gemeenschap,

maar

geest,

die

doen gevoelen. De Vader der geesten

gemeenschap, verborgen omgang, geestelijke

liefde

vereeniging zoeken met er

aan-

zijn

den

die toenadering, die

band brak.

terugtrekking,

omsluiering,

greep naar het

stoffelijke.

Zoo

en de

De

Eens

kind-geest in den mensch.

loas

ontdekking van geest aan

kwam

er

zonde,

verwijdering,

miniatuur-geest in

den mensch

prikkel van Gods aanwezendheid

werd

nog gevoeld, maar de nevel hing loodzwaar tusschen den Vader der geesten en den geest der menschen. En in dien tweestrijd greep de gevallen mensch nog wel naar de geschapen geesten,

maar

niet

naar den Geest (Animisme), of wel naar een geest, maar

als in

het

omsloten (Pantheïsme), of eindelijk

lijke

als

meer

stoffe-

uitdrukking van wat door

kracht, talent of schoonheid in het stoffelijke doorblonk (Polytheïsme).

Br

bleef religie,

sloot

niets zoozeer als juist die uitgegleden religie

En

dat die Vader der geesten toeu toch den

liefde,

geest

maar

het hart voor den Vader der geesten toe.

weer genaderd

allengs

weer

nu

is

de

dolenden kinder-

en door een historie van rijke openbaring

is,

zijn heilige

hierin

aanwezendheid van geest tot geest heeft doen

gevoelen. Niet persoonlijk, voor een enkelen geest onder de kinderen

der menschen individueel, in

maar zoo dat

Hij zich een kring vormde,

dien kring van geslacht tot geslacht de sluiers minder, de klaar-

om

heid meerder deed worden,

straks uit dien afzonderlijk gecreëerd en

kring die Openbaring in den breeden kring der menschheid te doen uitdragen. lief.

Maar

God zoekt juist

om

niet zijn

een enkel individu, God heeft de wereld

heilige

aanwezendheid ten

slotte

voor de

wereld te ontsluieren, moet in het eind die openbaring Zelf-openbaring in

den eenen persoon

van den Heilige worden. Doch die

Heilige kan niet komen, en kan niet baten, tenzij er een omgeving is

waaruit Hij de menschelijke natuur kan aannemen, en waarin Hij

zijn innerlijk

Goddelijk leven zóo kan afspiegelen, dat

zgn beeld in die afspiegeling strijd

en worsteling. Er

is

zien,

eeuw na eeuw

en aanbidden kan. Dit gaat door

geen volk zoo religieus van aanleg, en daarom

in zijn afdoling zoo afgodisch, als Israël. Telkens dringt het

den Vader

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen