Om de oude wereldzee - pagina 270

DE HELLENEN.

246

Oemeene

Gratie,

de kiem van hooger menschelijk leven, die ook na

den val ons nog verbleven was, tot haar rijkste ontwikkeling en hoogsten bloei, terwijl omgekeerd onder Israël de hoogere bloei niet uit de oorspronkelijke kiem opkomt, maar op den ouden stam uit

Ook de reqmhlica Romana had voor de ontwikkeling der menschheid, dank zij diezelfde Gemeene Gratie die zoo hoog de Hellenen ophief, een geheel eigen en niet genoeg te waardeeren beteekenis; maar die beteekenis van het oude Rome lag hooger sfeer geënt wordt.

uitsluitend

de organisatie van het leven, niet in het leven

in

zelf.

De Romein was aller meester in het ordenen van het maatschappelijk en staatkundig leven, in de ontwikkeling van het recht dat den ijzeren band om de duigen sloeg, en in de machtsontwikkeling waartoe deze organisatie als vanzelf leidde; maar tot wat „waar, goed en schoon" in hoogeren zin

is,

ging de Romein eerst

in,

toen

hij

de oud-

Etruscische windselen uitruilde voor het rijk-geplooide Grieksche eere-

gewaad en straks zich door den glans uit Bethlehem beschijnen liet. Niet alsof de Gemeene Gratie niet ook vonkskens van hoogere levensontwikkeling in Ninevé en Babyion, in Phoenicie en Egypte had doen opgloren, maar in geen dezer Staten droeg de levensontwikkeling een algemeen menschelijk karakter. Het bleef daar al een speciale, een geheel bijzondere, en daardoor een gemauiereerde levensuiting, die vanzelf onderging

toen het volk onderging, en nauwelijks een enkel flauw spoor in de

Ook de Perzen, en na hen de Arabieren, misten het hoogere vermogen om hun cultuur, hoe hoog ontwikkeling der menschheid achterliet.

die

ook voor een

tijd opbloeide, als

stempel op het leven van oas

wat aan Griekenland in aanwijst. Er zat ras in den

geslacht in te drukken, en dat juist was het

de historie een zoo geheel eenige plaats Griek,

maar

dit ras-element in de Hellenen

naderde het zuiverst het

algemeen menschelijke. Naar lichaam en naar geest op eenvoud, klaarheid en fijnheid van trekken aangelegd, zag het Grieksche volk zich geplaatst in een land dat door zijn geographische ligging en geologische constructie het menschelijk leven tot in zijn hoogste en meest volko-

men

uiting prikkelde en bezielde. Die

stille

dalen te midden van hoog-

oploopend gebergte gaven de geboorte aan het idyllisch-rustige, terwijl de lange kustlijn en de eilanden zonder tal naar de groote wateren uitdreven, vrijheidszin kweekten, contact

met

alle

volken van rondom

aanmoedigden en handel en scheepvaart deden opbloeien.

Sterker

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen