Om de oude wereldzee - pagina 272

DE HELLENEN.

248

even rijkea schat uit het verleden,

als

de Renaissance op kunstgebied.

Het was altoos weer het Grieksch-classieke, levensverhoudingen

aangepast,

zij

het ook aan de nieuwe

en door andere stemmingen bezield.

weer het rein-menschelijke, het grondtype van de ars humana, dat zijn triomfen vernieuwde. De weeropleving van het Classicisme onder Herder en Lessing wees op gelijken oorsprong terug, en zelfs de Romantische school, die naar de middeneeuwen

Het was

altoos

Middeneeuwsche den vorm weer, dien de Christelijke doop aan het oorspronkelijk Grieksche element had doen aannemen. En moge thans de dusgenaamde Secession al de poging der wanhoop wagen, om uit haar materialisme een nieuwen kunstgeest zocht in

teruggreep,

dit

op te bezweren, waar geen eigen geest

wezen

is,

zal nooit

komen, en tot den einde toe

tot aanzijn

een eigen kunst-

zal blijken dat

weggelegd, dan

om

voor

altoos

de volkeren geen hoogere roeping weer den Grieksch-classieken grondvorm zich in een vorm die met het gewijzigde leven en de wisselende stemming saamhangt, toe is

Het Grieksche denken en de Grieksche kunst is tot in den wortel van ons denken en kunnen afgedaald, en juist daarom kan de Grieksche grondvorm nooit door een anderen vervangen worden. te

eigenen.

Die vorm

is

en

Hiervan nu in

besef

de

blijft classiek.

leeft

een

oppervlakkig,

meer traditioneel dan

tegenwoordige Hellenen na.

Zij

gevoelen zich

reëel

als

de

zonder dat uit

van den adel van ons menschelijk geslacht, maar hun nieuw leven een vernieuwing van hun vroeger

overwicht aan

het

erfelijke

eeuw

dragers

licht

trad.

zijn in Duitschland, niet

tweede Phidias of Praxiteles onder hen opgekomen.

is

19^ en 20e

onder de Hellenen opgestaan, en geen als

kunstgestarnte van eerste grootte

Het hoog-geniale van het aloude Hellenisme

tusschen hun hooge traditie en de realiteit van

week van

hen,

het heden

gaapt een afgrond.

en

De groote denkers der

En

toch verheft het ook de heden-

daagsche Grieken, èn in Griekenland zelf èn in de Diaspora, dat

hun

traditie

fier,

zoo sterk hun eenheid als

blijvend, het ideaal

ze,

op

Grieksche stam gevoelen

van een renaissance van het oud-Grieksche leven

met zoo schoone idee tegen de harde realiteit blijven inworstelen. Ze waren door de Romeinen overmand, en door de Turken verpletterd; er was geen Grieksche natie meer. Maar nu leeft de Grieksche natie weer op. Ze bezit nu, wat ze oudtijds, nooit

opgeven,

èn

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen