Om de oude wereldzee - pagina 438

MAROKKO.

402 dringen

om

er leven en bezieling te brengen. Zulk een Oostersch stelsel

nu toegepast op een volk van Berbers, dat een vlak contrairen aard

ver-

toont, lïioest wel de meest zonderlinge wijze van bewindvoering in het

leven roepen; een vreemdheid die

aanstonds uitkomt in de tegen-

al

wat men noemt de Blad-el-Maghzen en de Blad-el-Siba. Men spreekt ook wel van de Blad-el-Baroed^ d. i. het land van het buskruit, doch dit is meer een spotnaam voor het Zuid-Oosten, waai feitelijk noch Sultan noch Maghzen, maar eeniglijk het buskruit regeert. stelling tusschen

werd daarentegen een officieele term, en beduidt ongeveer wat wij in onze koloniën noemen land onder rechtstreeksch beheer. En daartegenover staat dan de Blad-es-Siba, d. i. het onrustige land, als naam voor heel de streek waar het gezag van den Sultan elk souverein karakter mist en ten hoogste aan een zwakke suzereiniBlad-el-Maghzen

:

beheerde en

Het rechtstreeksch

over half autonome gewesten doet denken.

teit

de

van Marokko

deel

Blad-es-Siba

is

vormen de overige

hier vaste grenzen zijn aan

van heel het land

slechts een zesde

te wijzen.

mentsland in hoofdzaak gevormd

vijf zesden,

maar zonder dat

Al wordt toch het gouverne-

door

het

lagere

land,

dat zich

Oceaan tot aan den Atlas, uitstrekt, met nog daarbij enkele enclaves in het midden van het land, onder een zwak Sultan krimpt de Blad-el-Maghzen steeds iets langs

in,

de

kust,

van

den

Atlantischen

en onder een Sultan die een degelijk regent

streeksch beheer zijn grenzen steeds weer

uit.

is,

breidt het recht-

In hoofdzaak echter

het Maghzen-land de kuststreek, en nauwelijks

is

men

men

blijft

de bergen

in,

wat wij zouden noemen de Buitenbezittingen, die slechts met zwakken band aan het centraal bestuur onderworpen zijn. Zelfs ontbreken de stammen niet die zich feitelijk als volstrekt onafhankelijk gedragen, en slechts voorde

of over

den Atlas naar de Oasen afgedaald, of

geestelijke autoriteit van

's

deel der Arabische aristocratie dat de

genomen heeft. De Sultan zelf is, Arabisch de stammen die in hoofdzaak het ;

gouvernementsland bewonen, de taal van de Maghzen

de Sultan in zoover als

niet verstaan een bepaald regeerings-

lands zaken op zich

evenals heel zijn dynastie,

is

in

den Sjerif-Sultan nog eerbied koesteren. Onder

Maghzen moet men dan ook college, maar veel meer dat leiding van

is

zelfs

;

zijn

van Arabische herkomst; Arabisch

over de familiën van de Maghzen oefent

een absoluut en patriarchaal gezag

erfgenaam beschouwt van

alle

uit,

dat hij zich

nagelaten boedels en aan de achter-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen