Om de oude wereldzee - pagina 467

SPANJE. hen, en vestigden zich in

hun

plaats,

429

doch

om nu

dan ook een geheel

andere nouding tegenover de Christenen aan te nemen. De Almohaden die

na hen

uit Afrika

kwamen, vonden dat

genoeg gingen en toen

in het

is,

ze hierin zelfs

nog niet ver

Zuiden vooral, die onbarmhartige,

niets ontziende Christenvervolging uitgebroken, die tot de finale breuke

tusschen de Moorsche en de Christelijke Staten geleid heeft.

De

Chris-

tenen in Spanje en Arragon werden woedend over de bejegening hun geloofsgenooten aangedaan. Zulk een gruwel moest betaald worden, en zoo

is

toen ook

sparend fanatisme opgekomen, dat niet tot lust

Moor en de verdreven

ziju.

met

gepaard

laatste

met

gelijke

munt

in het Christelijk Spanje dat niets-

kwam

eer de laatste

Jood, die zijn bondgenoot was, uit Spanje zou

Deze

strijd

tegen

het verzet eerst

Mooren en Joden ging toen

de

van de

vrije steden

tegen de ridders,

en toen van de monarchie tegen de ridders en de steden saam. Het stedenrecht was het oude traditioneele recht der Iberièrs, dat nóg in Spanje voortleeft en dat ze tegen de ridders, onder begunstiging van de

Kroon, door de heilige Hermandad wisten te verweren. Deze Hermandad

was een soort veemgericht van de steden, gesteund door een zeer uitgebreide en goed gewapende gendarmerie, die feitelyk dan ook de macht der Ridders gebroken heeft. Maar dit was ongenoegzaam

toch

om

uit het gedeelde

en op

allerlei wijze

verbrokkelde land een krachtige

staatseenheid te vormen. Vandaar dat de Koningen toen naar de

grepen, locaal

om en

in haar die

provinciaal

saambindende macht te vinden verschil

heenschuivend, Spanje

s

die,

Kerk

over alle

volkseenheid

nu kwam het woeste optreden van de Almoraviden en Almohaden hun te stade. De strijd met de Mooren werd een religie-strijd, die het drievoudig resultaat beloofde af te werpen om ten eerste Spanje aan zijn oorspronkelijke bewoners te hergeven,

realiseeren kon.

Juist daarbij

ten tweede het geheele volk door het Katholieke geloof tot eenheid te verbinden, en ten derde op den grondslag van die Katholieke eenheid, eens

voor goed, de monarchale oppermacht van de Kroon te vestigen. Het

was

dit drievoudig doel dat

aan Philips

II

voor oogen stond. Zijn vader,

was nog te zeer elders bezig gehouden. Maar toen Karel afstand deed van den troon en in 1555 zich in het klooster terug trok, was het Philips II, die de reusachtige taak op zich nam, om door de eenheid van het geloof Spanje tot nationale eenheid te brengen en op deze nationale eenheid het stempel te drukken van de absolute Karel V,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen