Om de oude wereldzee - pagina 291

'

SICILIÈ. oostkust verreweg het prachtigst, en het

265 is

die kust die

ge op de boven-

van Taormina's oud-theater bijna geheel voor u hebt. Noordwaarts op ziet ge nog zeer duidelijk Messina, en naar het Zuiden wordt de gezichtslijn door het flauw opdoemen van Syracuse afgebroken, terwijl

galerij

aan de overzijde Calabrie u de geuren van

bloemenveld over zee

zijn

toeademt. Giardini heet het kleine station, waar

zien,

men

en te Giardini staat

uitstapt,

maar van Giardini

stijgt

te laag

ruimt en verbreedt zich telkens klein

men voor Taormina om zich heen te

ver

het bergpad terstond

en onderwijl dan de zigzag van

boven,

om

de

dit

vrij

naar

steil

bergpad omzwenkt, ver-

gezichtseinder, tot ge

na een

uur klimmens voor de antieke poort van het 650 voet hooge

Taormina

staat.

En

als

ge dan, de lange straat, die heel het stedeke

vormt, doorgegaan, zijwaarts afslaat en op de hoogte die oostwaarts zich

verheft,

natuur hier

u neerzet en voor

u

uw

schilder er in geslaagd

is,

om

oog de weelde laat indrinken die de

dan beseft ge hoe nog nimmer een

ontsluit,

een zoo veïTukkelijk panorama op het

doek te brengen; een panorama altoos even schoon, onverschillig of ge in de diepte neerstaart of opziet naar het gebergte dat zich achter

u

opstapelt, of in de verte

de

Achter u

Etna.

uw

blik laat rusten

op de majesteit van

op springen twee terrassen

uit,

het een e 500

meter hoog, met het dorp Mola, het tweede daar nog boven en nog 200 meter hooger, oploopend tot op de Moute Venere. Beide die

met een vlechtwerk van rij k-ontwikkeld struikgewas overdekt, doorregen met weelderig, rijk-getint en geurig bloemgewas. Maar toch nóg rijker weelde boeit u omlaag. Van het terras waarop ge staat, daalt het pad in breede glooiing met een nog rijker bloemenpracht benedenevenals

terrassen,

waarts,

zich

die

de

glooiing

die

heen opvoert,

er

zijn

aan den zeeoever in het schuimend wit der

zachte branding verliest; al te gader keurgebloemten als

onze serres kweeken en die veel

rijker

zee-oever

kunstige

om Taormina

is,

zoover

uw

oog

reikt, sierlijk

en

om

hier in

in het wild groeien

bloemkelk en veel breeder blad.

bochten gekronkeld,

we

stille

De

kustlijn langs

met den

ingesneden en in schier

die kust spoelt in doorzichtig

blauw de zacht kabbelende waterspiegel van de met glanzend vuur als overdropen zeestraat. Vorm en lijn, tint en geur, dampkring, bloemgewas en water, het vormt alles saam een too verachtig harmonisch geheel van verblindende pracht.

Taormina

is

het schoonste

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen