Om de oude wereldzee - pagina 62

RUMENIË.

48 Joodsche quaestie,

waarover

latei*

meer, hangt op het nauwst met

deze worsteling van de ras-nationaliteiten saam.

Nu neemt quaestie

mogen

de Rumeensche regeering ten deze het meest correcte

moge op haar houding tegenover de Joodsche gegronde aanmerking vallen. Zij doet wat in haar ver-

standpunt

is,

in,

ook

om

binnen de grenzen van het

al

rijk,

dat, als levensopen-

baring van de veerkracht van den Rumeenschen stam,

onafhan-

zijn

karakter van het volksgeheel te

verwon, het nationaal

kelijkheid

maar ook onthoudt ze zich stiptelijk van al wat ook maar den schijn kon hebben van op de vorming van een Groot-Rumenië sterken,

bedacht te in

zijn.

Ze

andere Staten niet

Rumenen

tevreden, indien de stamverwante

is

om hun

stam onderdrukt worden, en

aanhoorigheid tot den Rumeenschen

laat het verder

aan de geestelijke ont-

wikkeling van de Rumenen, binnen en buiten de grenzen, over, voor den Rumeenschen stam, in

te

om

geheel genomen, positie en be-

onder de overige stammen in het Oosten te handhaven en

teekènis uit

zijn

breiden.

Er

is

daarom, met name in Zevenbergen, wel een

scherpe politieke actie van de Rumenen tegen de Magyaren gaande, maar de regeering te Bucharest hield zich hier geheel buiten. Na Sadowa heeft Oostenrijk voldaan aan den wensch van Hongarije,

om

Zevenbergen, dat dusver een half-onafhankelijke positie als Kroon-

land

bezat,

zoowel daar

bij

Hongarije te

voegen, en sinds deden de Mag3^aren,

als in het Banaat, al het mogelijke

magyariseeren.

Van de scholen werd hun

taal

om

Rumenen te gebannen. Van het de

kiesrecht werden ze zoo goed als uitgesloten. Bij de rechtbanken en in de administratie werd slechts Hongaarsch geduld. Zelfs de autonomie der Grieksch-orthodoxe kerk werd niet geëerbiedigd. Dit be-

woog

de

Rumenen om

zich in Congres te vereenigen.

valstrikken waren

1892

manier

om

aan de verkiezingen, die voor hen

ingericht,

verder geen deel te nemen, en in

van protest besloten ze toen als

Bij

dienden ze een nationaal bezwaarschrift

bij

den Keizer

in,

die

weigerde hen te ontvangen, onderwijl de aanleggers van dit smeekschrift

zelfs

gerechtelijk

vervolgd

en

in

1894 veroordeeld werden.

Dit prikkelde uiteraard de publieke opinie in Rumenië geweldig. Heel

een reeks vlugschriften zagen over dit incident het Parijs,

licht,

en ook te

Londen en Leipzig kwamen protesteerende studiën

uit.

verzoeking lag alzoo niet verre voor het Kabinet te Bucharest

De

om

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen