Om de oude wereldzee - pagina 73

RUMENIË.

57

wie ik de eer had aan de luncheou plaats te mogen nemen, en met wie ik een vol uur in de meest interessante gesprekken verwikkeld

Op

was.

15

November

1869, ruim drie jaar na zijn troonsbeklimming,

trad Vorst Carol, gelijk

hij

in

Rumenië

heet,

met

prinses Elizabeth

von Wied te Neuwied in het huwelijk. De prinses was protestantsch, en haar prediker Dr. Lohmann zegende den echt in. Terstond reisden

jonggehuwden

de

Weenen naar

over

Bucharest,

waar reeds op

24 November de joyeuse entree plaats had, nog dien eigen dag gevolgd door

een

Deiim

Te

de

in

prachtige

Nog

cathedraal.

dien avond

schreef de Vorstin aan aartshertog Albert: ,,Maintenant je n'ai qu'un seul

désir,

mon

cerceuil"

c'est

qu'a

l'heure

de

ma mort

tous les pauvres suivent

een koninklijk woord, waarin het stempel gezet werd

;

op de hooge opvatting van haar levenstaak.

was maar juist

de Vorstin, toen ik bij haar

geboren,

werd

29

December 1843

toegelaten, 62 jaar

hooge jaren gaven haar de meest voltooide uitdrukking van vorstelijke sereniteit, van gerijpte en nog krachtige oud,

vrouwelijke in

heid,

schoonheid,

statuur,

en tegelijk van zeldzaam hooge voornaam-

smeltende zachtheid schitterend.

op iemand,

zoo

is,

die

haar

vaste

incessu paiitit Hegina

Haar hooge

op Carmen Sylva van toepassing. en toch

en het melodieuze

gang,

Het

zoo in-zachte blik, haar geruischlooze

van haar stem wedijveren

om

de diepste

impressie- van haar geheel eenige verschijning achter te laten.

den Koning, die zulk een Prinses in en

heil

zijn paleis

Heil

mocht binnenleiden,

het volk dat zulk een Koningin bezitten mag.

Ook onder ons kent men

Haar moeder was een Nassausche. is het Huis Von Wied ook aan onze dynastie verwant. En ook herinnert men zich, hoe Carmen Sylva eerst te Scheveningen, later te Amsterdam bij Dr. Mezger, en nog later te Domburg zich lange maanden ophield, om genezing te zoeken van een paralysie, die haar had aangetast. Die paralysie was niet het eenige lijden, dat deze hooge vrouw trof. Er kan gezegd haar.

Door de dochter van Prins Frederik

dat

het

lijden

haar

't

leven

door verzeld heeft, en dat

zij

juist in

met het mysterie des lijdens zich zoo hoog heeft opgericht. In het Huis Von Wied was hooge geestelijke ontwikkeling een erfgoed. De oude regentes Prinses Maria Louisa Wilhelmin^ was

haar

worsteling

Van haar heette het: „l'aieule nous a laissé en Carmen Sylva's vader, Prins Herman, was niet

dichteres en musicienne.

en depot sa lyre,"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen