Om de oude wereldzee - pagina 60

RUMENIË.

46

leden vertegenwoordigd. Iets wat te sterker spreekt,

king van Zevenbergen slechts 2| milJioen sterk millioen

Rumenen

omdat de

bevol-

en hierop ruim 1^ komen, met 650.000 Magyaren, 220.000 Duitschers is,

Ten opzichte van de ruim een millioen Rumenen in Bessarabië (met slechts 200.000 Ruthenen en 160.000 Joden naast zich) is de verhouding nog gewrongeuer, In 1878 heeft Rumenië, zijns ondanks, deze provincie aan Rusland moeten afstaan, in ruil tegen de Uobroedscha, maar het familieverband bleef voortduren. De Rumeensche regeering moet uiteraard in dien toestand berusten, en en 56.000 Joden.

gedraagt

zich, evenals

tegenover Hongarije en de Bucovina, zoo ook

tegenover Rusland, uiterst correct en voorzichtig, maar zoo binnen als

over de grenzen blijven toch de taaleenheid en het stamverband

hun veelzeggende beteekenis behouden, en de echte Rumeen droomen van hereeniging.

blijft

Zoo werkt de tegenstelling tusschen de physiek -nationale en de historisch-juridische staatsformatie ook hier. Het was Napoleon III, die door zijn proclameeren van de ras-nationaliteit deze tegenstelling machtig in actie wist te brengen, en die hierdoor niet weinig

zoo

vorming van de Italiaansche en Duitsche eenheid. Doch ditzelfde beginsel van de ras-nationaliteit kon en moest omgekeerd als splijtzwam werken in streken, waar onderscheiden nationaliteiten bijdroeg

tot

de

onder één publiek-rechtelijk verband samenleefden, gelijk in Oosten-

En

Rusland, Scandinavië, den Balkan, Pruisen en België.

rijk,

minder moest dat beginsel tot internationale spanning deelen

leiden,

niet

waar

van eenzelfde nationaliteit onder de heerschappij van aan

elkander grenzende Mogendheden leefden, gelijk in

Tja-ol, Istrië enz.

Ons land maakt hier ten opzichte van België een gelukkige uitzondering.

De

grootere

helft

helft

der Belgen

is

aan ons stamverwant, de kleinere

aan Frankrijk. Voor de Vlamingen en Brabanters gevoelen wij sympathie,

hartelijke

en

de

sympathie

voor

Nederland

is

in

het

Germaansche deel van België steeds wassende. Vooral op letterkundig gebied komt de beteekenis van onze stameenheid steeds meer tot haar recht.

Op

politiek gebied daarentegen zijn wel

nu en dan van

maar nooit van onzen kant idealen van stamhereeniging opgekomen. Niet alleen wordt in de scheiding berust, maar Fransche

zijde,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen