Om de oude wereldzee - pagina 339

HET PROTECTORAAT VAN TUNIS. dezen koop ongedaan te maken, Forbin, een Franschraan, kleine

grieven

was

voegden zich

—

307

het dusgenaamde Enfida-geschil.

ruw mishandeld. Nog

in Tunis

Vooral

hierbij.

het

allerlei

van

verleenen

aan een Italiaansche maatschappij zette kwaad het eind was dat op 4 April 881 de minister Jules Ferry-

spoorwegconcessies bloed.

En

1

in de Fransche

om

Kamer

het besluit der Fransche regeering mededeelde,

zenden, ten einde den Bey tot

een sterk corps naar Tunis te

te brengen. Van het stelsel des Aan de 8200 man die men uit voegde men een expeditionnair corps

men

rede

petits paquets

af.

Algiers over de grenzen zond, uit Frankrijk

en welhaast was door deze 31.816

toe,

man

zag

daarbij

man

van 23.616

het onbeduidende leger

van den Bey teruggeworpen en geheel de Noordkust van Tunis overstroomd. Frankrijk had er zijn eer in gesteld, niet te worstelen, maar met één slag zijn overmacht te toonen. Reeds op 12 Mei stond

de

generaal

voor Tunis, en verzocht met den consul

Bréart

bij den Bey op diens paleis te Bardo en nog denwerd toen door den Bey het verdrag onderteekend, waarbij het protectoraat van Frankrijk over heel Tunis aanvaard werd. Dit verdrag was kort; het bevatte slechts negen artikelen en de bewoordingen waren zoo zacht mogelijk gekozen, maar het hield de beslissing

Roustan audiëntie

;

zelfden dag

;

in,

dat

voortaan

de Bey niets in Tunis zonder de goedkeuring van

Frankrijk zou kunnen doen. Daar nu Frankrijk toch de macht in handen

kon worden volstaan met deze summiere verklaring, die eerst twee jaren later in de Conventie van 8 Juni 1893 nader is uitgewerkt. De Bey was van dat oogenblik af Bey-fainéant geworden, en de Fransche Résident-général was zijn allesbeschikkende majordomus. Voor dit plotseling ineenzinken van de Beylikale macht waren de oorzaken niet ver te zoeken. Het dusgenaamde leger dat te zijner beschikking stond, was gebrekkig gewapend, slecht geoefend en had,

klein in te

't

voet en

getal.

De

actieve legermacht bestond uit slechts 3000

éen eskadron

reserve nog een 25.000

ruiterij

man

bij,

;

en wel

maar

eer die

man

kwam

daar aan allerlei genoegzaam slagvaardig

waren, trokken de Franschen Tunis reeds binnen. Zelfs was het zeer de vraag, of de Bey op deze reserve, voorzoover ze uit het Zuiden

afkomstig was, kon rekenen.

van Tunis Islamitisch

Vooral in het Zuiden

in fanatieken zin,

is

de bevolking

en de Bey had aan

zijn

hof

genoeg laten doorschemeren, dat aanraking met de Christelijk-Euro-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen