Om de oude wereldzee - pagina 271

HET JOODSCHE PROBLEEM. Sympathiek

in

247

den gedachtenkring van deze Duitsche en Fransche

was voor de Joden de leuze van Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap. Zij waren de van vrijheid beroofden, de achtergerationalisten

de

stelden,

geslotenen

waardig voor de een

ideaal

dat

den nationalen

buiten

volkskriug.

wet met de overige landzaten

hun

Niet,

toelachte.

onverzwakt in de pretentie, dat

Goim beneden hen. Goim gelijk gesteld waardigh'eid. Maar

dit

met de

Veeleer stonden

boven de Goim stonden, en de

toch waren het uitverkoren volk.

Zij

te

zij

Gelijk-

worden, was

dat de gelijkstelling

Christenen hen in den diepsten grond bevredigde. ze

te

was alzoo op

worden,

was

theorie.

In

de

zichzelf

Met de beneden hun

practijk

diep al het hinderlijke en krenkende van de achterstelling

voelden bij

de

ze

Goim

voor de wet, en lachte de eindelijke val van de ,,Ghetto"-gedachte

hun

toe.

Als in een gedrukte en verdrukte groep gistte er onder hen

bovendien alle eeuwen door een revolutionaire geest, en zoo sloten ze zich

dan aan de groote omwenteling van 1789 met volle sympathie aan, juist zooals de Protestanten dit in alle

Roomschen steld

is,

Roomsche Staten deden, en de

in de Protestantsche Staten. Al wie verdrukt of achterge-

begroet de slaking zijner banden

als

een dageraad van verlossing.

Tot op dat oogenblik hadden de Joden, althans sinds de 15e eeuw, in alle landen van

Europa zich gehandhaafd op het oude, traditioneele

standpunt van volledig nationaal isolement.

Ze

leefden

hun eigen

leven in engen kring, en tusschen hen en de gedoopteu stond hoog de

Chiueesche muur van hun

hun

hun ceremonieel, en hun nationale eigendommelijkheid opgetrokken. Ze vermengden zich niet, en meden elke aanraking met het cultuurniveau van het volk dat hen herbergde. Ze leefden met de gedoopte Christenheid in eenzelfde .stad, maar beiden vormden twee bijna hermetisch afgesloten groepen. Dit aloude leven nu zetten de Joden in Rusland, Rumenie, Turkije, en in het algemeen in het Oosten, ook nu nog voort. Zij spreken daar bijna uitsluitend hun Duitsch-Joodsch of het Spagnioolsch. Ook hun litteratuur is in die eigen taal of in het Hebreeuwsch geschreven. Meest dragen ze nog hun eigen kleederdracht, laten hun baard en hun zij-haarlokken groeien, hebben hun eigen rabbinistische rechtsl)edeeling, en zoeken hun intellectueele scherpte te oefenen door talmudistische

klein

deel

studie.

Hun

taal,

groote

religie,

massa

weet door geldhandel

is

en

blijft

arm.

zijn lot te verbeteren,

Slechts een

en niet dan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen