Om de oude wereldzee - pagina 328

HET PROTECTORAAT VAN TUNIS.

298 zelf,

ze

werden

uit

den Griekschen Archipel verdrongen; en toen de

Grieken hen in het koloniseeren van het Westen navolgden, zochten dezen

wel het hoofdterrein voor hun werkzaamheid

in het Groot-

Griekenland van Zuid-Italie, maar wisten toch ook door het stichten, niet van

koopmansfactorijen, gelijk de Puniërs, maar van stedelijke

macht op de eilanden te fnuiken. In Noord-Afrika zelf bleven de Puniërs intusschen nog in het volle bezit van hun oppermacht, want wel is later de Grieksche cultuur ook hier heerschende geweest, zoodat zelfs Tertullianus aanvankelijk nog Grieksch schreef, maar deze Grieksche cultuur was er door de Romeinen, niet door de Grieken gebracht. Het is dan ook niet de Grieksche concurrentie, maar de opkomst van Rome, die ten Het terrein was slotte de Punische macht ten ondergang doemde. Policiën,

te

eng

de

allengs

om twee

Punische

wereldrijken naast elkander te dulden

;

en toen beide

machten elkander te na op de hielen kwamen, moest óf de Romeiusche macht in haar opkomst gestuit óf de Punische macht door Rome overweldigd worden. begrepen.

Hannibal

Dit

is

heeft

èn te Carthago èn te het

Punische

poorten gebracht, en drie Punische oorlogen

leger zijn

Rome tot

al

voor

spoedig

Rome

s

gevoerd geworden,

Maar toen dan ook die eindbeslissing in 146 v. Chr. gekomen was, ging de Punische macht onder om nooit weer op te staan, en was Carthago's algeheele alvorens

het

pleit

zijn

eindbeslissing vond.

verwoesting het keerpunt in de geschiedenis van Noord-Afrika.

De

Romeinen hebben toen aanvankelijk niet dan zeer langzaam van hun overwinning partij getrokken. Ze drongen nog bijna niet in het

binnenland

plaatsen.

door,

en bepaalden zich tot de bezetting der kust-

Voor zoover ze zich met de Berbers van Numidié en

Mauretanië inlieten,

dongen ze meer naar een zacht protectoraat,

dan naar het verwerven van nieuwe wingewesten. Ook de kolonisatie van het nieuwe terrein ging in den aanvang uiterst traag, en de namen van Massinissa, Jugurtha en Juba zeggen genoeg, wat tijd er verliep, eer de inbezitneming van Noord-Afrika een meer doortastend karakter kon dragen. Eerst in het begin onzer jaartelling kon althans nominaal heel Noord-Afrika van Egypte tot Tanger Romeinsch gebied heeten, en eerst de herbouwing van Carthago onder de eerste keizers was het teeken der herleving van een nieuwe Het tegenwoordige Tunis, eerst Africa vetus genaamd, heerschappij.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen