Om de oude wereldzee - pagina 43

HET AZIATISCH GEVAAR.

29

intrad, heeft er welvaart, heeft er kunstweelde, heeft er wetenschap-

Wat

pelijke ontwikkeling gebloeid.

den ondergang van deze Cultuur

teweeg bracht, waren de invallen der Mongolen, de oorlogen tusschen den Islam en de Christenheid, de eindelooze burgeroorlogen tusschen de vasallen, de verslapping

van den eens zoo

fleren Arabischen geest

onder

Turksche opperheerschappij, en niet het minst het gemis aan een deugdelijk regeeringsbeleid, vooral in Turkije. Turkije is in

wij dit verstaan, geen rijk en geen volk.

geen sprake. Er

in Turkije

militaire

macht

van

behartiging

schap

is

en

geldelijk

militair

te

is

geen

zelfstan-

belangen geraken. Landschap voor land-

zijn

geen andere bestaansreden, dan

heeft

is

een door

van een organisch volksgeheel

Onder zulk een leiding kan geen enkele Staat tot

sprake.

dige

Van een nationaal bestaan

een geloofsgemeenschap en er

publica,

i'es

waarin

zin,

gehouden oppergezag van den heerschenden

in stand

maar van een

stam,

is

den

om

het opperbewind

sterken tegenover het buitenland.

komt, dat de Islam geen hiërarchie

bezit,

Daarbij

noch ook een ineenge-

schakelde organisatie, die haar aanhangers tot één geheel vereenigt.

In Azië zoowel als op de noordkust van Afrika, en tot in Spanje, de Islam steeds de bittere gevolgen van dit gemis aan saani-

heeft

vattenden eenheidsband ondervonden. De splijtzwam werkte rusteloos alle

eeuwen

het

gezag

Telkens dienden zich nieuwe pretendenten naar

door.

en

aan,

van den grooten slotte niet

treedt

de

achter

profeet, die

innerlijke, licht.

kerkelijke

de

eenheid ascetisch,

de hooge vereering voor de nakomelingen

eenheid scheen te beloven, heeft ten-

dan splitsend en verdeelend gewerkt. Doch

derder in het

noemen

zelfs

Zonder priesterorde, en zonder wat wij zouden heeft

organisatie,

weten

te handhaven.

de

deels

rationalistisch

nog het

Schiïten

en

een geestelijke

dreigden telkens aan die eenheid

laatst

Sunnieten

als

Islam zich van

Allerlei scholen, deels mystiek, deels

Mahdisten in Soedan; maar ook de

nochtans

Himalaya tot in het hart van Afrika

breuk te doen,

juist hierdoor

geestelijke levenskracht van den Islam te hel-

in de secte der Babi's en al

voort,

af-

onder de

duurt de onderscheiding tusschen

en

al

ondermijnen

de

Sufiten,

(vooral in de orden der Derwischen) den orthodoxen Islam, toch blijft

het gevoel van saamhoorigheid stand houden, en vormt al wat tot den Islam behoort, één machtig complex, dat zich veel sterker dan

de

veelheid

van

Christelijke

Kerken van

zijn

geestelijke

eenheid

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen