Om de oude wereldzee - pagina 149

RUSLAND.

133

met Nicon den patriarch, en de eenling onder hen, die het schisma volgde, werd gevangen gezet en stierf alvorens hij nieuwe geestelijken had kunnen wijden gevolg waarvan was, dat de Raskolniks gaandeweg hun priesters zagen uitsterven, op één enkele na, hielden

't

;

zonder dat een jonger geslacht de gestorvenen verving. In die verlegen-

nam

heid

een deel der oud-geloovigen toen

zijn

toevlucht tot de popen

maar anderen stuitte dit tegen de borst. Hun Kerk „een Kerk der leugen" geworden, en door haar priesters nog langer als van Godswege gewijd te erkennen, verstikte men zijn eigen ziel in het weefsel harer ongerechtigheid. Maar de harde consequentie, die hieruit volgde, was dan ook, dat ze, na het verscheiden van hun laatste popen^ van alle priesterlijke hulp ontbloot der

ofBcieele

was de

Kerk,

officieele

stonden, zonder eenig uitzicht van ooit den priesterlijken stand hersteld te zien,

dat

den,

en dat

zij

hadden

alzoo een kerkelijk leven

te aanvaar-

priester en dus ook zonder sacrament zou moeten Het doen van dezen stap moet hun pijnlijk zijn gevallen. te gedoogen, dat in hun symbolisch ceremonieel door den JSficon ook maar de minste wijziging werd aangebracht,

zonder

voortbestaan.

Om

niet

patriarch

hadden en

er

ze zich tot

den

strijd

tegen Tsaar en patriarch onderwonden,

goed en bloed voor ten

ceremonieel

tot

in

tittel

offer

om hmi

gebracht,

kerkelijk

en jota ongeschonden te bewaren.

zagen ze zich onverhoeds voor de noodzakelijkheid geplaatst, alleen

alle

ceremonieel

te

voor het geslacht dat na hen

maar voor

varen,

laten

komen

zou,

ook

alle

En nu

om

niet

zich zelven

en

sacrament ie niette

Geen kindeke zou meer kunnen gedoopt worden, geen gemeenh. communie meer kunnen genoten worden. Het was of de tabernakel met al zijn glans en glorie, in wier schittering hun zieleleven zich steeds verheugd had, plotseling van de aarde naar den hemel was opgetrokken, om hun op aarde niets dan een geeste-

doen.

schap met Christus in de

lijke

woestenij achter te laten.

En toch vonden

vast gemoedsleven de veerkracht,

hadden gebroken met de den priesterlijken stand, en

om

ofiicieele

ze in

hun

beginsel-

dien harden stap te doen.

Zij

Kerk, thans braken ze ook met

als onmiddellijk

gevolg hiervan ook met het

sacrament, dat immers alleen door den priester kon bediend worden.

Het denkbeeld dat

in het

Westen van Europa en onder de Kwakers

en andere secten had postgevat,

om

en het leeken- element tot het één en

zelven het sacrament te bedienen al te

maken, kon

bij

deze Russische

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen