Om de oude wereldzee - pagina 574

HET HEILIGE LAND.

538

maar men kan zijn spiritualisme ook te ver drijven. In de Openbaring komt het toch óók juist op de aanraking van het Onzienlijke aan het zienlijke aan, op hetgeen Johannes noemt; „Wat onze handen getast hebben". En daarom, ik verontschuldig niet wat vergrijp tegen de liefde w^as; maar toch wil het mij voorkomen, dat wij in ons westersch spiritualisme allerminst recht hebben de oostersche Christe-

nen zonder beding

te veroordeelen,

omdat hun

ijver te

onbezonnen

Vergeet ook niet, dat steeds politieke invloeden in deze twist-

was.

vragen de hoofdrol speelden, en dat veel, dat ergerde, hier op hooger last is geschied. Bij de Kopten en Armeniërs was dit niet het geval,

en hen vooral, in hun hoekje weggekropen, had ik lief, om de onverzettelijkbeid waarmee ze aan hun heilige herinneringen vasthielden. Van hen zijn dan ook geen booze stukken uitgegaan. En vraagt men, of dan niet

toch

rijke

zijn

vooral

hier

het

:

„Zie,

hoe

lief ze

elkander hebben",

openbaring moest vinden, dan betreur ik dieper dan

ergens elders, hier op de heilige plaatsen der Christenen verdeeldheid.

Maar hoe zou wat sneeuwwit in zijn heiligheid op aarde nederdaalde, niet besmeurd zijn met de onreinheid van het menschelijk hart? de hoofdscbuld

Bovendien,

philosophie, en

de inbeelding eener valsche

de aanmatiging van de Staatsmacht.

bij

we

wereld weten

lijke

ligt hier bij

niets,

Van de

onzien-

en weet ook de philosophie de a in het

alpbabeth niet. Alleen de Openbaring geeft hier licht in de duisternis.

Doch den

neemt

dit

buiten

van de

en

;

haar

geworpen,

weg,

dat

de philosoof zich steeds inbeeldde,

voor de onzienlijke wereld hangt, zelf te kunnen weg-

sluier die

schuiven

niet

2e

eeuw

af,

en zoo ook nu weer, heeft die

gaande philosophie zich op het Christendom het haar eigen ingebeelde vondsten op te dringen en zoo

rechten

om

de Openbaring te ontwrichten. Zoo was het toen, en zoo

is

het nu.

En het tweede element van bederf bracht de Staatsmacht sinds Constantijn. De Kerk van Christus is krachtens haar karakter internationaal, maar de Staatsmacht stak haar met dwang in het nationale keurslijf.

Ook de Hervorming, vooral

in Luthersche landen,

tegen geen verweer. Niet het minst hierdoor teloor

gegaan.

bezinksel

ban vonnis

Het

En nu

is

had hier-

der Christenen eenheid

klinkt het wel hoogwijs en teeder, over het

van die gedeeldheid, die ge in het Oosten terugvindt, het te slaan,

sterkst

maar ook

hier stuit ge op de logica der historie.

bewijs voor ons gemis aan recht tot het slaan van dit

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen