Om de oude wereldzee - pagina 344

HET PROTECTORAAT VAN TLNIS.

312

Zaken

Buitenlandsche in

het

voor

buitenland

de Fransche gezanten en consuls zouden

zijn,

onderdanen

alle

eu

belangen van Tuni&

optreden, en de Bey zou geen diplomatieke onderhandelingen voeren

dan door den Resident, noch een enkel verdrag sluiten dan na voorafgaande goedkeuring door het Fransche gouvernement. Het protec-

van Tunis zou

toraat

te Parijs

dan ook niet ressorteeren onder den

maar onder het departement van Buitenlandsche Vanzelf volgde hieruit, dat Frankrijk eerst pogen moest om

Minister van Koloniën,

Zaken. de

capitulatiën,

Ook

in Tunis

ook

die

waren deze

in

Tunis bestonden, afgeschaft te krijgen.

capitulatiën, vooral door het

opnemen van

protégés onder het consulaat, steeds een doorn in het oog der regee-

Toch konden ze niet worden opgeruimd, zoolang de rechtsspraak geen genoegzamen waarborg bood, dat naar gemeen recht en niet naar den Khoran, en vooral dat op billijke wijze, met uitsluiting van alle omkooperij, over de Europeanen recht zou

ring geweest.

worden gesproken. ring

voerde

zoowel

bij

Eerst

nu werd

voor Europeanen geschillen

dit mogelijk.

en

De Fransche

voor met dezen

onder Europeanen

regee-

gelijkgesteldeu,

als bij geschillen

Europeanen en inboorlingen, eigen goede rechtspraak

in,

tusschen

met recht

van appel aan het hooge Hof te Algiers. Hiermede verviel elke redelijke grond om de capitulatiën in stand te houden, en weinig moeite heeft het dan ook aan Frankrijk gekost, om aan het onwezen van deze capitulatiën een einde te maken. Alleen voor Italië, dat zich door

de

gevoelde,

invoering

van het Fransche protectoraat diep gekrenkt

was het een harde

pil

om

in deze opheffing te bewilligen.

hiermede was deze bron van diplomatieke on verk wikkel ij kheden voor goed gestopt. Een tweede

Toch ging het er

in 1889 toe over, en

moeilijkheid school in de buitenlandsche schuld, die tot 145 raillioen

was opgeloopen en die bij de gebrekkige rente-uitkeering tot het instellen van een internationale commissie had geleid, welke feitelijk het geheele beheer der financiën van Tunis in handen kreeg. Ook het voortbestaan van deze commissie kon natuurlijk door Frankrijk niet

frcs.

geduld

worden,

en ook

te

dezen

opzichte tastte het terdege flink

Het garandeerde een nieuwe leening van 125.000.000 frcs., met een vlottende schuld van 17| millioen, tegen een rente van 5 ^, en uit de opbrengst van deze leening werd alle vroegere buitenlandsche schuld afgedaan. Zoo viel als vanzelf ook de commissie weg, die

door.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen