Om de oude wereldzee - pagina 256

DE HELLENEN.

232

teren ernst, door angst of zondeschuld was aangegrepen raad, stilling voor het

gemoed

en verzoening zocht.

bij

de Pythia

Het was

in Delphi

voor landgenoot en vreemdeling heilig land. Heel de natuur, de ge-

wat Delphi voor oog en hart bood, drukte

heele omgeving, al

dit heilig

stempel op stad en tempel, en de harmonie tusschen natuur en religie

was

dat ge nu nog de bouwvallen van Delphi

hier zoo volkomen,

niet naderen

of betreden

kunt,

zonder te voelen hoe een wondere

bekoring zich van u meester maakt. Ge ondergaat die gewaarwording zelf en speurt ze bij uw medereizigers. Het is natuurlijk heel iets anders

dan aan het meer van Gennesareth en

te Jeruzalem,

maar voor zoover

er achter het heilig terrein der bijzondere Openbaring, ook een alge-

meen menschelijke

eerbied voor het hooge en heilige onder de volken

gevonden werd, voelt ge hier in uw j-eligieus besef met deze deisidaimonia, die achter alle meer ontwikkelde afgoderij school, onwillekeurig gemeenschap; iets wat den apostel Paulus op den Areopagus te Athene het Evangelie, dat hij bracht, deed aansluiten aan de overgodsdienstigheid, die

hij in

Griekenland vond.

Veel van dien plechtigen indruk gaat natuurlijk verloren, zoodra ge de mythologische vormen indenkt, waarin oud-Hellas deze religieuse sensatie

Br moet, zoo

vertolkte.

luidt de sage, in het vlakke veld

dat zich voor de Phaedriaden uitstrekt, in oude tijden een monster

hebben gewoeld,

rotte

en lijk

dusgenaamde Pytha-draak, een helsch wezen

toegang tot het heerlijk bergland daarboven versperde.

den

dat

Apollo,

de

die

toen nog

monster

—

op

de

aarde vertoefde, heeft toen tegen dit

want Pytha beduidt

rot

—

den

strijd

op leven

dood aangebonden, en den draak overmocht, wiens afschuwelijk toen wegzonk in een diepe spleet, die zich midden in de vlakte

bedwelmende dampen deed opstijgen. Ter herdenking aan deze overwinning van het heilige op het onheilige, van het schoone op het monsterachtige, en van

geopend had, en sinds

het

kiezen,

die spleet

op het gruwzame, moest hier toen een heilige eeredienst

edele

worden

uit

gesticht. liet

Apollo

Om zijn

voor

dien

eeredienst

zich

priesters te ver-

oog vallen op een Cretensisch

in de verte tusschen Creta en

kaap Malea zag varen.

een Dolfijn, gaat Apollo op dit schip

af,

schip, dat hij

Veranderd in

neemt het roer ervan over

en richt het scheepje naar de Delphinische kust, beweegt de Cretensische

bemanning naar het bergterras op

te

klimmen, en daarheen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen