Om de oude wereldzee - pagina 432

MAROKKO.

396

Oostwaarts af door heel Algiers en Tunis, en schijnt oorspronkelijk, over

Sicilië,

Marokko

tot

aan de Apenijnen geraakt te hebhen.

splitst deze Atlas zich in drie rijen

In eigenlyk

van gebergten, die bijna

evenwijdig loopen maar in hoogte aanmerkelijk verschillen: Zuidwaarts de kleine Atlas, Noordwaarts de Middelhooge Atlas, en in het midden tusschen deze twee de dusgenaamde groote Atlas.

Hieraan

sluit zich

dan naar den kant der Middellandsche zee het kustgebergte aan, dat van de Algiersche grens tot aan Kaap Spartel doorloopt, grootendeels gevormd door het dusgenaamde Rif. Deze bergachtige gesteldheid van het land

verdeelde het als vanzelf in een bijna vlak land langs de

kust van den Atlantischen Oceaan, in een rotskust langs de Middellandsche

zee,

in

hoog bergland met groote plateaux

in het midden,

en een afloopende vlakte met daarbij behoorende Oasen naar den kant

Dank

van de Sahara. en

zijn

geweldige

zij

de groote uitgestrektheid van het bergland

hoogte,

kon het niet anders of

van groote

tal

rivieren moesten ten westen naar de zeekust en ten oosten naar de

Sahara afloopen.

Van Tanger

af gerekend, vindt

men

bij

Larasch de

bij Rabat en Azemoer de Oem-er-Rebia, dan iets beneden Saffi de Tenzift, die Marakkesch besproeit, terwijl nog zuidelijker de Soes, de Noen en vooral de Draa het bergwater naar zee afvoeren. Sommige van de^e rivieren hebben een stroombed van

Koesc, van Fez tot Mehedia de machtige Seboe-rivier, Salé

loopt de Boe Regrag in zee,

500 en meer Kilometers, alleen

bed te ondiep,

om

bij

is

ze bevaarbaar te

den Atlas daarentegen

is

haarval te snel en daardoor het

maken.

Aan den oostkant van

slechts eene rivier die in de Middellandsche

zee uitloopt, de Moeloeya, die eertijds de grens tusschen

Algiers vormde,

de

Zis,

terwijl de overige,

Marokko en

waaronder met name de Charef,

de Guir, de Zoesfana, en de Szoera, in de woestijn verzanden

en gesmoord worden, na in haar eersten aanloop aan groote oasen

Meren heeft Marokko slechts in het Noordoosten. Ook hier zijn deze merea meest Chott s met zoutachtig water, doch zoo weinig gevoed, dat ze zomers vaak droogloopen. Ze worden hier meest Sebkahs genoemd. Het Merdjah de Rasel Doera en het Merdjah de Sidé Boe Salem zijn de grootste. Marokko heeft alzoo overvloed van water, de regen valt er overvloedig, door irrigatie is heel het land te besproeien, en de Sirocco en andere uitdrogende oostelijke winden het aanzijn te hebben geschonken.

zijn er

zeldzaam.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen