Om de oude wereldzee - pagina 195

DE ZIGEUNERS.

179

wondermacht om de kracht der demonische inwerking te breken. Hiermede hangt ook samen haar bekendheid met eenige sterk prikkelende dudaim, waardoor zij op een gegeven oogenblik een sterke liefde bij een man voor de vrouw, die hem begeert, weten op te wekken; een dier lage kunstmiddelen waardoor de Zigeuners in dorpen

en

steden

vaak

zich

en

geld

wisten

invloed

ver-

te

schaften.

Hoofdzaak echter voor deze toovervrouwen, althans wat haar invloed op den niet-Zigeuner heid

enkele families

is,

Niet

Het

vermogen.

guichelend

was en

betreft,

waarzeggen.

het

in

is

dat,

moeder achtig

erfelijk in

en deels atavistisch overerft, deels door de moeder

Het

heet, dat vooral het zevende

zonder dat er een jongen tusschen inkomt, uit dezelfde

geboren wordt.

wordt,

deze

Maar behalve

van de familie erfden, een aard- of watergeest.

te

geschiktheid deze

zijn er

maakten door

zich eigen

nog haar wondere gevatvrouw echter bezit zulk

mystieke kracht die

een

aan haar dochter wordt ingeprent. meisje,

is

iedere

in

hooge

toovervrouwen,

nog anderen

die

mate

deel-

haar kunst

die deze mystieke kunst

paren met een Pguvush of Nivushï,

De

d.

i.

alzoo ingewijden staan in de schatting

van het volk verre boven de eersten, vooral omdat ze zekere vreeze inboezemen. De Zigeuner gelooft namelijk, dat zulk een geïnspireerde

van den Ppuvush of Nivushï, een slang ingezogen heeft en dat deze slang een demonisch wezen is, dat schrikkelijk onheil kan aanrichten. Toch zinkt ook bij deze geïuspireerden de tooverkunst al spoedig zeer laag en hecht zich aan allerlei tooverfetischen, waaronder het haar, uitgevallen tanden, afknipsels van nagels, poeder van slangenvel, enz., een overwegende rol spelen. Ook de muis, de spin en de kraai komen gedurig in haar toovenarijen te pas, en steeds wordt elke acte verzeld door het soms eindeloos herhalen van tooverformules, die tamelijk lang zijn en meest op toespraken tot de

neerkomen, soms van bezweringen. Zoo

van een

zieke,

den dag.

Fluistert het mij zacht in

de

als

dood dreigt: 't

b.v.

zingen ze

„O, demonen, oor.

Waar

man heengedragen?

zoete leven van dezen lieven

bij

komt nu voor

hebt ge het

man

terug.

Als

moet ge terstond mij

ik

lieve,

Ik zal u darmen,

en beenderen en haren geven, maar breng mij de krachtige dezen

demonen

het verergeren

ziel

van

de beenderen voor u in het vuur werp,

zijn ziel

terugbrengen, de

ziel

van den goeden,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen