Om de oude wereldzee - pagina 182

DE ZIGEUNERS.

166

telling in het commissoriaal rapport

Zigeuners

vond.

(Zie

Ergebnisse

van 1875 niet minder dan 274,940 Ugarn am 31 Januari 1893

der in

De

Budapest 1895.)

durchgefiihrten Zigeuner-conscription.

mogelijkheid

dan ook geenszins uitgesloten, dat de opgaven omtrent Perzié,

is

Kurdistan en

zouden

Klein-Azië,

Maar ook

blijken.

dan nog mate interessant

staan,

verspreid,

hetzelfde blijven

het

is

al

blijft

men

ongeveer een millioen

bij

vijf

stam een in hooge

meer wijl de Zigeuners, hoever ook eeuwen hunner meer bekende historie overal

vertoonen

;

karakter

en

geheel denzelfden

almeer uit

thans

zij

hun verband

zich

Een nomadenvolk

der bevolking.

woeste streken

dungezaaide te

beletten.

heel

de

waarop

Een

Zigeuner het

als

kent geen

voor

naar hartelust

hem

is

de toeneming

de Zigeuners tiert alleen waar

landbouwbevolking buiten

wereld hij

als

de bosschen

zijn,

bewogen.

rukt, en welhaast het

naderend einde van hun nomadisch bestaan voorspelt, veel

volksaard

een volksaard in beginsel geheel verschillend van

het karakter der volkeren door wier midden

Wat hen

hooger

telling, veel, veel

van dezen

optreden

hetzelfde

type,

nauwkeurige

verschijnsel; te

de

in

bij

schuilplaats staat

is,

hun den toegang

vaderland.

bloot

kan omdolen.

en Hij

en de

bieden,

Hij

beschouwt

openliggend

noemt

terrein,

zichzelf

Rom,

wat in zijn taal mensch beteekent, en kan maar niet tot het inzicht komen, dat de bewoners, die hij vindt, creaturen van gelijke waarde zijn

als

busnos,

hij.

In

zijn

trots

en zichzelf alleen

veracht voelt

hij

beschouwt zich uit dien hoofde

als

hij

hen

als

in

als

gorgis,

vollen

zin

gadjos of

mensch, en

den heer der schepping.

Hem

komt nergens als vreemde. 't hij woont bij anderen in, maar die anderen wonen op zijn heihge erve. Als ze na de wintermaanden hun tochten weer gaan aanvangen, maken ze in hun vergadering een

behoort

geheel

de

wereld

toe.

Hij

Al

land

plan

van verdeeling op en wijzen aan elke groep het terrein aan,

is

zijn.

Niet

waarop men dien zomer zal gaan omdolen. Zoo deden ze ook met ons land, waar ze op hun tocht naar het westen reeds in 1420 aankwamen, en zich vooral op de Veluwe en in Montferland, in de Graafschap Zutphen, thuis gevoelden. Er lag door heel Europa land braak, en onbewoond terrein open. Door teekeuen, op steenen en in boomen, wezen zij aan alwie achter hen optoog, den weg aan dien ze waren ingeslagen, en alle onbevolkte streek was hun.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen