Om de oude wereldzee - pagina 267

HET JOODSCHE PROBLEEM. Deze hoogere zij

15e

in

Spanje

eeuw

vervolgd,

in

positie

danken de Sephardim aan den

Want

doorleefden.

wel

zijn ze sedert

243 bloeitijd dien

het einde der

Spanje wreeder dan ergens elders, tot uitroeiens toe,

maar deze verdrukking trad

zeer laat in, en duurde kort,

omdat ze al spoedig tot uitbanning overging. Van de 7e tot de 1 4e eeuw daarentegen waren de Joden in Spanje niet alleen niet verdrukt, maar in hoog aanzien. Onder de Moorsche overheersching werden ze met voorliefde ingehaald, bekleedden ze de gewichtigste posten en vormden te Toledo, Granada, Sevilla en Cordova de fine fleur der hoogere maatschappij. En wel bracht, na het verdrijven der Mooren, hun heulen met dezen hen aanvankelijk op gespannen voet met de Vorsten van Arragon en Castilie, maar dit ging over. Vooral als medici, staatslieden en financiers wisten zij ook toen ongemeenen invloed uit te oefenen. Joodsche vrouwen huwden in grooten getale met leden van den voornaamsten Spaanschen adel. Nog onder Alphonso VITI was een Jood eerste minister, had de Koning een Jood tot lijfarts, en oefende de schoone Rachel als bijzit van den Koning overwegenden invloed in de regeeringskringen

uit.

In Toledo

kwam het zelfs zoover,

dat het voor de hoogere kringen gewoonte werd den Sabbath vieren, en het bezoek aan de

mee

te

Synagogen voor den Christelijken adel

in

zwang kwam. Vooral de Marrana's, d.w.z. Joden die zich doopen lieten, maar in hun hart Jood bleven, sterkten den Israelitischen invloed, niet het minst doordat ze zelfs van hooge posten in de Kerk zich wisten meester te maken. Tegen den doop zagen de Joden in Spanje zoo

goed

als

niet

op.

De

begrippen doen aannemen

;

geest

van

Maimonides had reeds

vrije

en hieruit verklaart het zich dan ook, dat

toen eindelijk de storm onder Torquemada zich onmeedoogend tegen

hen keerde, misschien wel de helft der toenmaals in Spanje wonende Joden tot de Roomsch-Katholieke Kerk overging. Onder de overigen is toen

met schavot en brandstapel gewoed, en het einde was, dat zoo goed alle

Joden

tinopel,

die de wijk

konden nemen, gevlucht

zijn

als

naar Afrika, Constan-

Nederland en Engeland. Eerst scheen Portugal hun nog uitkomst

te bieden,

maar

hen, en ook hier

in 1495 keerde

ook hier Koning Emanuel zich tegen

werd de verbanning zoo streng doorgezet, dat de

Spanje en Portugal eens zoo oppermachtige Joden, zoo goed uit het Iberische schiereiland

in

geheel

Maar ook bij hun vlucht karakter. Ze waren van een veel

verdreven

hielden ze vast aan hun aristocratisch

als

zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen