Om de oude wereldzee - pagina 464

HET HEILIGE LAND.

4b4

maar het geheel maakte den indruk van een afgestorven waterhoek, waar geen vogel meer over klapwiekte en waar geen dartelend vischje uit opsprong. Schoon alleen was de hemel, die hoog over het meer gewelfd lag; links de roode vuurbol die daalde, en rechts de glazig-glanzende

op het land scheen te rusten,

lichtschijf, die eerst

en toen zich naar boven verhief. Maar

al

van zon en maan met het mysterie dat

luchtspel

Wat

toch was het dat mysterie zelf niet. roerde,

harmonieerde dit tooverend

kwam

van hooger,

uit

bij

uw

zielsoog zocht,

die stille vaart ont-

de verborgen wereld der geesten, door

wat een heilig verleden in mijn verbeelding deed opleven. Het was de naam van Jezus, die van alle oevers om mij heen, en over de wateren, waarover ik voortgleed, voor mij werd uitgeioepen. Denk u Hem weg, en het meer van Gennesareth verliest elke bekoring laat zijne ;

heilige

om u

alles

ooit

gestalte hier voor

uw

heen in een gloed,

Ge

vonken deed.

;

die

hij

de

apostelen

majesteit.

nuchtere visschers

Zwitserland

zielsoog herleven. is

Daar

eene schare van vele

Die wateren, waarop ge voort-

aan,

zijn

die

machtwoord gestild. Hier straks

als

zijn gezalfde

wereld door hun machtwoord voor het Kruis zouden

Het

veroveren.

stille

uw

Italië of

dien heuvel daar in de verte weerklonk

toen ze in storm opstoven,

drijft, heeft,

wierf

voor

omgewandeld en

hem nagegaan van

de Bergrede in haar

geen meer in

als

ziet 't alles

langs die oevers heeft Jezus

duizenden

verbeelding oprijzen, en opeens tintelt

niet

zoo,

is

hier,

in

Jeruzalem leed en

stierf hij,

maar hier in Galilea, hier met dit meer van Gennesareth als middenpunt van zijn heilig doen, is het de Zoon des menschen geweest, die sprak als machthebbende, die door zijn wonderen de en stoud

op

hij

;

schare verbaasde en die als de Christus Consolafor zegen spreidde zich

bijna

een

heen.

twee

Onder zoo overweldigenden indruk, door volle uren

zieleweelde,

Het was

mij

of,

als

ik

te

mogen

peinzen, het

Niet,

was het genieten van

op geen andere plek van Palestina indronk.

alles

zijn

was uitgestorven, niet anders achterlatende

dan de nooit uitstervende heugenis van

Ik

niets gestoord

nadat Jezus hier eens groot was geweest, met

heengaan het hier

om

had vreeze gekoesterd

om

zijn heiligen

naar het

dat mijn hai't er niet naar trok.

Land te gaan. 1876 was ik naar

Heilige

Reeds in

Naam.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen