Om de oude wereldzee - pagina 498

HET HEILIGE LAND.

468 een geheel

onbewoonden bergtop denkeu

Ik verwerp dat be-

laat.

weren, èa omdat het niet rekent met de gesteldheid op dezen breeden bergkoepel,

vermits het uitgaat van een onbewezen voorstelling

èn

van de Verheerlijking

maar vormt aan dat

groot,

aangelegd.

en

nog,

De

overblijfselen

vesting op kon worden

van de muren van die vesting

doorwandelt een uitgestrektheid

dan

Stel

stad.

plateau

uitgebreide

zijn er

wie van het eene uiteinde van die vestingmuren naar het

ander uiteinde loopt, kleine

een

loopt niet uit in een spits,

breede zacht glooiende vlakte, zóó

een

top

gelijkvloers

er

De Thabor

zelve.

zijn

destijds

als

van een

dat aan het eene uiteinde van dit berg-

al,

eenige huizen of hutten gestaan hebben, dan volgt

nog geenszins dat heel de koepel met huizen bezet was, en veel minder dat er iii heel de rondte van den breeden koepel nergens een plek overschoot, waar Jezus met zijn drie jongeren ongemerkt hieruit

vertoeven kon.

De heer Barnabé, Le Mont Thabor

apostolisch missionaris,

merkt bovendien

in zijn

(Paris 1900) terecht op, dat blijkens latere uitgra-

Thabor ook voor rotsgraven gebezigd werd, waarvan er enkelen nu nog zijn aan te wijzen. Daar nu de Joden nooit in den omtrek van grafplaatsen, als zijnde onrein, hun woning mochten vestigen, moet althans één kant van den Thabor vingen,

de

koepel van

onbewoond gebleven

steeds geheel bijheid

geweest

den

dezer graven,

waar Jezus

zijn,

een

niet

met

zich

zijn.

stille

En waarom zou

zijn drietal nederzette.

in de Evangeliën niet, dat de Verheerlijking juist

punt van den berg plaats had

;

de na-

er, in

kant onder de helling kunnen

Er staat

op het allerhoogste

en wie ooit den Thabor bezocht, zag

voor oogen, hoe breed en ver de welving van den koepel zich breidt, zoodat Jezus zich zeer

den berg een stelling,

die

voorstelling

stille

men

schilders op

men

stelt

En even

onjuist als de voor-

van den koepel van den Thabor vormt,

omtrent de Verheerlijking

wat machtige door misleid,

wel hoogerop aan een der zijkanten van

plek kon uitkiezen.

zich

hun doek

zich

uit-

er

zelve, die

men

de

ontleent aan

van gemaakt hebben.

dan de Verheerlijking voor

is

Hier-

als heel

den

berg met hoojen lichtglans omstralend en in breed uitgewerkt tafereel zich die

een

ontplooiend;

den aard van

aardsch

bestaan,

het

natuarlijk

indringen

geheel

averechtsche voorstelling,

van de geestelijke wereld

in

ons

met algeheele verwaarloozing van het subjectieve

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen