Om de oude wereldzee - pagina 135

RUSLAND.

119

doende moest de patriarchale regeering vanzelf plaats maken voor

meer burgerrechtelijke orde van zaken; en het is deze, die eindelijk in de Mir en in de Volost zijn vaster vorm heeft aangenomen, en nog heden ten dage zijn geheel eigenaardig stempel op het Russische volksleven heeft afgedrukt. Slechts houde men hierbij wel in het oog, dat oorspronkelijk het begrip van eigendom nog bijna niet meesprak, en nog geheel overschaduwd werd door het begrip een

voor zoover en voor zoolang

vdiTii feitelijk bezit,

De Mir

het land bewerkte.

maar een oeconomisch administratief volstrekt autonome rechten en voerende voor allen en in aller naam. De eene

niet het dorp zelf,

is

instituut, voorzien

het

men

van bijna

gemeenschappelijk

bezit

maal omvat de Mir alle inwoners van een geheel dorp, een ander maal is een groot dorp in meerdere Mirs ingedeeld. Soms vormen twee zeer kleine dorpen saam één Mir. Ze in grootte.

Sommige

loopen

op

tot

zijn

dan ook zeer ongelijk

tellen slechts 20 a 30 dvors (hofsteden), andere

eenige

duizenden.

In de Khatas van Klein-Rusland

maar onder de Groot- Russen

bestaat een andere toestand,

bijna allerwegen het instituut dat het leven regelt.

is

de Mir

Onder het verband

van zulk een Mir voelen allen die er saamleven, zich ten nauwste verbonden. Er heerscht volkomen gelijkheid, de sociale verhoudingen zijn er in

volstrekten zin democratisch, en zelfs de vrouw, mits niet

onder vaderlijk

den man. Zelfs

of

verband

paternaal

zijn er

Mirs waarin de

staande, ladi/'s

deelt

gelijk-op

met

reign tot in de admini-

Deze Mir nu beschikt over al het land; zelfs boer zijn izba (woning) zal bouwen, wordt door

stratie is doorgevoerd.

de

plek

waar een

Mir afgemeten en toegewezen. Bovendien behooren aan het instituut van de Mir de bosschen, de vischwateren, de molens, de pakhuizen en de communale kudden van paarden en rundvee. En wel bezitten de boeren hier en daar ook een klein persoonlijk grondbezit, maar dit rekent nauwelijks mee, en feitelijk leven allen saam als deelgenooten in eenzelfde firma. De kunst is nu maar, om al datgene waarover de Mir te beschikken heeft, juist, het

bestuur

billijk

van

de

en gelijk voor

wat

't

gebruik aangaat onder de deelhebbers

wat daarom zulk een aanhoudende bemoeienis en inspanning vordert, omdat het verloop der bevolking, door het sterk aangroeien van het ééne gezin en het dalen in getalsterkte van een ander gezin, keer op keer verplicht tot nieuwe

van de Mir

te

verdeelen.

Iets

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen