Om de oude wereldzee - pagina 519

PORTUGAL. met ontembare wilskracht

geest

het

477 Die wilskracht sprak niet

schuilt.

minst daaruit, dat te

hij zich onder de Progessisten een eigen vormen, die naar hem zich als de Franquisten

zich

deelen en splitsen van de twee groote Staats-

had weten

fractie

aandiende.

Dit

partijen

overigens

is

Portugal

in

Van de twee

ongewoons.

niets

noemen de Conservatieven

hoofdpartijen

in Portugal zich de Regene-

radores en de Liberalen de Progressisten. Daarnaast kwijnen dan

de oud-liberalen als

als

Miguelisten voort en de meer theoretische liberalen

En

Constituentes,

Republikeinen

nog

komt dan de

achter dezen hoofdzakelijk

die

op,

in

partijformatie der

en

Lissabon

Oporto

over

zekeren aanhang beschikken, en voorts, in zeer magere gelederen, nog enkele afzonderlijke groepen als Socialisten.

Medeira in

Le Mouvement

zijn

montaansche geestelijken

mede.

social en Portugal, dat

partij bezig is zich te

rekent deze streng-kerkelijke uitgaat,

Portugal

s

Want wel zegt Tarsares de ook een ültra-

formeeren, maar voor het oogenblik

partij, die

van enkele Roomsch-katholieke

onder de invloedrijke Staatspartijen nog niet

ongeluk

in zijn partijleven is vooral, dat,

de repu-

blikeinen en socialisten nu uitgezonderd, de partijen zich niet naar een

program van beginselen vormen, maar zich om personen vereenigen, en daarom gedurig weer in andere formaties optreden. De vast

Saldantisten,

die zich

om

Saldanha groepeerden, beheerschten in de

zeventiger jaren der negentiende in gelijken geest als Saldanha

om

zijn

eeuw geheel Portugal

s politiek,

had nu ook Franco een groep

persoon weten te scharen,

die,

en

politici

hoezeer klein in aantal, toch

door haar energie en doortastendheid in de (Jortez niet zelden den

toon aangaf. Deze persoonlijke politiek, die

alle principieele

staatkunde

verdrong, was in Portugal mogelijk geworden, deels door de politieke apathie

van het volk en deels door de gebrekkige Constitutie.

constitutie toch, die in 1826 herzien,

het

hield

was uitgevaardigd, en

onder meer tweeërlei bepaling

in,

Die

sinds drie malen le dat de

'Koning

had de Kamers te ontbinden sine die, d. i. zonder dat de dag der nieuwe verkiezingen bepaald werd, en 2e dat de

recht

tegelijk

constitutioneele

rechten

de Cortez konden

en vrijheden niet dan met goedvinden van

geschorst

worden,

tenzij de

Cortez niet vergaderd

waren.

Een overmoedig minister had het

Cortez

naar huis te zenden en onderwijl eigenmachtig over de con-

stitutioneele vrijheden

van het land

alzoo in zijn macht, de

te beschikken.

Wat

Franco aan-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen