Om de oude wereldzee - pagina 86

HET LAND DER PHARAO's.

70

miden op de vlakte aan

dan ontwaart men niets dan zandwoestijn

neer,

kanten, en door die zandwoestijn heen slingert zich een smalle

alle

met de bochten van de Nijl meekronkelt. De groote oase van Fayoem maakt een uitzondering, maar overigens streep van groen, die

men

ziet

de Delta nergens een

bezuiden

Het

stuk land.

is

al

oeverzoom

om

breed zich uitstrekkend

de gleuf van de

en ten

Nijl,

westen van die groene streep breidt zich de Libysche woestijn

uit,

waarvan 636.000

van

de

q.

K.M.

tot

Egypte behooren,

terwijl ten Oosten

de zandwoestijn tot aan de Roode zee voortkruipt.

Nijl

Kilometer

is

Vijftien

de grootste oeverbreedte, en lieneden Assoean krimpt dit

hier en daar tot 200 a 300 Meters in.

Had

het water uit de groote

Afrikaansche meren zich door een eenigszins andere conformatie van

den bodem, den korteren uitweg naar Mombassa en Zanzibar aan den Indischen Oceaan

hebben

weten

te banen, er zou nooit een

en gelukte het alsnog aan een vijand,

;

hooger-op de wateren van land meer

met

Nijl

De

zijn.

niets

om

door een

de Nijl af te leiden, er zou

Nijl loopt niet door Egypte,

meer en

Egypte bestaan

niets

dam

geen Egypte-

maar Egypte

is

de

anders dan de oevers, die tot haar

gebied gerekend worden.

De vraag naar het Caput Nili, d. i. naar de bron, waaraan de Nijl, en met haar heel Egypte, haar oorsprong dankt, heeft dan ook begrijpelijkerwijze

maar

van oudsher de nieuwsgierigheid beziggehouden,

bleef tot 1857 zoo goed als onbeantwoord.

Wel

berichtte reeds

twee groote meren haar het aanzijn gaven, maar zonder nadere aanwijzing; en zelfs Ritter in zijn Erdhunde kon de teleurstellende opmerking niet achter houden, dat men nog altoos Ptolemëus,

niet beter

Eerst

dat

kon doen, dan het kort bericht van Ptolemëus herhalen.

de zendelingen Kropf,

Rebmann en Erhardt drongen

het land binnen en gaven een kaart

uit,

waarop de hoogere loop van

de Nijl voorloopig in schets was gebracht. Dit gaf aanleiding

Londen die

onder leiding van Speke en Burton, niet langs de uit,

rivier,

maar

dwars door het land, op de meren aantrok, en er

1858 metterdaad in slaagde, het groote Victoria Nyanza meer te

ontdekken.

In

1862 toog een tweede expeditie

ligging van dit geweldige zij

om uit

tot nader onderzoek een opzettelijke expeditie uit te zenden,

van Bagomoyo in

dieper

uit, die

omtrent de

meer ons nadere kondschap bracht, en dank

de derde expeditie onder Stanley in 1874

—

'77,

in

1892 door de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen