Om de oude wereldzee - pagina 301

SICILIË.

overblijfsels

273

van het groote altaar van Hiero

althans nog een denk-

II

beeld van den grootseheu eeredienst der goden, die hier gevierd

Het was een

is.

altaar van 200 meter lang en 22,51 meter breed, bij

hoogte die tot aan den bovenrand 10| meter beliep. Even reus-

•een

•achtig

vertoonen zich nog de overblijfsels van den schouwburg en

van het amphitheater. Dit

laatste

had een afmeting van niet minder

óan 140 bij 119 meter; en daar beide in hoofdzaak in de rotsen zelven waren uitgehouwen, hebben ze alle opgetrokken gebouwen overleefd. Maar verreweg het belangrijkst zijn op dit verlaten terrein •de Latomiën en de catacomben. Vooral de Latomia di Paradiso, die dertig meter hoog is uitgegraven, en waarvan de welving rust op rotsstukken die

men

als

zuilen

staan

liet,

boeit door haar indruk-

nu met een weelderigen plantengroei overdekt en maken geheel den indruk van mysterieuse tempels, in wier zalen ge omdoolt. Eén dier zalen, in den vorm van een S en meest „het oor van Dionysius" geheeten, heeft zoo wonderbaar sterke akoestiek, dat men, aan den ingang staande,

wekkende

•duidelijk

zijn

Die Latomiën of steengroeven

het fluisteren in de binnenzaal hoort

men

naar

verschijning.

zegt, door Dionysius gebruikt

gevangenen die

werd

;

een bijzonderheid

om

komen wie tegen hem saamspande.

Ook de

die,

de gesprekken van

om

weten 7000 man, die

er opsloot, te beluisteren,

hij

zijn

te

te bij

worsteling tegen Athene gevangen waren genomen, zijn in deze Latomiën opgesloten en vonden er meerendeels den dood. En niet minder belangrijk dan deze geheel eenige steengroeven zijn de reus-

•de

catacomben, die zich vooral onder Beneden-Achradina onder

.acbtige

den rotsbodem uitstrekken. Het •die

men

zijn

verreweg de grootste catacomben

dusver ontdekt heeft. Die van

Ze zeggen

u,

Rome

wat macht het Christendom

dagen der bitterste vervolgingen bezeten

vallen er schier

hier jarenlang heeft.

weg.

bij

nog

in de

In eindelooze rijen

toont u wand na wand de loculi waar de lijken werden ingeschoven.

Die wanden •en

zijn

nog vol opschriften en vol symbolische teekeneu,

op zekeren afstand

is

tusschen

deze

wanden een cirkelvormige

kerk uitgegraven, waar het altaar stond en de eeredienst gevierd werd.

Van de Sarraceneu daarentegen

is

niets

meer

overig, en

ook

de Normandische vorsten lieten zich aan Syracuse niet gelegen liggen. Ongemerkt is onder beider bewindvoeling de grootheid van Syracuse te

onder gegaan.

Alleen dit heeft Syracuse nog, dat het, dank

18

zij

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen