Om de oude wereldzee - pagina 55

HET RAADSEL VAN DEN ISLAM. zijn

regeering aangaat, maar wat

bevolking betreft, zich hier van

waag ik te betwijfelen. Men laat geheel ten onzent met den Islam weinig in, en stellig

helder genoeg bewust 't

zijn

41

is,

zich over is

ook de

van hier uitgaat op verre na niet genoeg van het karakter

missie, die

met den Islam heeft aan te binden, doordrongen. Wetenschappelijk handhaven we onzen goeden naam met eere. De namen van Veth en Dozy, van De Goeje, Snouck Hurgronje en Houtsma erlangden wereldbeteekenis, maar ons volk leeft er niet in meê, het voelt de beteekenis niet, die voor het vraagstuk van den van den

strijd,

het kleine Nederland toekomt, en gaf daardoor aan zijn

Islam aan

nog

missie

dien het

op

verre

niet

genoeg dat

doorzettend

en specifieke

karakter, dat alle missie onder den Islam dragen moet.

Uit de aangegeven dislocatie van de Mohammedaansche macht over het territoir van

en Afrika,

Azië

ziet ieder, dat er in

staatkundig

opzicht van eene politieke macht van den Islam eigenlijk geen sprake

meer den

Eischt meer dan eenige andere wereldbeschouwing, die van

is.

Islam,

één hand

;

van de geestelijke en wereldlijke macht in toont de dislocatie van de aanhangers van den Islam, dat verbinding

slechts één vierde van de gezamenlijke

Mohammedanen onder Moham-

medaansch bewind leven; en blijkt hoe Turkije, dat dan nog de eenheidsmacht van den Islam vertegenwoordigen moet, nog slechts over 18 millioen van des Sultans onderdanen, voor zoover ze tot den Islam behooren, het gebied voert, dan is dit, over de 245 millioen genomen, een zoo minimaal gering cijfer, dat er van een geestelijke en tegelijk wereldlijke macht, die de leiding van den Islam in handen zou hebben, eenvoudig geen sprake meer deel onder

nog zoo

Mohammedaansche

bitter verdeeld

is,

uit

loosheid

te

oefenen,

is

Waar

slechts één vierde

souvereiniteit staat, en dit ééne vierde

dat de hoofdmacht, die van den Khalif

uitgaat, slechts over één klein derde

weet

is.

van dat vierde souvereine macht

de Islam niet alleen tot politieke machte-

gedoemd, maar ook

in

zijn

grondstelling aangetast.

De

mogen wel andere volken overheerschen, zelfs is dit hun privilegie en hun roeping, maar zelve mogen ze niet aan vreemd gezag onderworpen zijn. Grijpt dit nu toch plaats, dan schept dit een toestand, waaraan de Mohammedaan zich wel voor een tijd fatalistisch onderwerpen kan, maar waartegen toch de ziel van den Moeslim

Islam

in

verzet

komt, en waarbij

men

steeds uitziet naar den

dag

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen