Om de oude wereldzee - pagina 382

DE ALGERIJNSCHE KOLONIE.

350

tegen woordigden ze een ongemeene kracht tot verzet. Maar het zwaarst toch viel die taak in Kabylie, waar de Berbers geconfedereerd waren,

een bijna onneembaar gebergte bewoonden en, door weinig vreemdelingen toe te laten, hun oude veerkracht het zuiverst bewaard hadden. Door kolonisatie was hier geen invloed te oefenen, en nog altijd blijft Kabylië een streek, waaruit, had Frankrijk ooit weer met ernstige

politieke

moeilijkheden te kampen, steeds opnieuw gevaar

dreigen zou.

Ook

is de moeilijkheid der kolonisatie van Algiers Gouvernement nu reeds bijna tachtig jaren niet Sinds de minder een bron van ernstige bezorgdheid geweest. Revolutie van 1789 streefde Frankrijk er steeds naar, zijn koloniën

in

ander opzicht

voort Fransche

bij

het Rijk in te lijven en de koloniën

voor het wetgevend lichaam. niet tevreden plaatste

der

met koloniën

steeds

het

In

zelfs

ter uitbreiding

denkbeeld

te

laten

hoog idealen zin

op

den voorgrond,

onder hen uit te

dan ook tot de inbezitneming

vond het denkbeeld ingang,

met een

om

Fransche bevolking

men

zich

van handelsinvloed, maar

om

koloniën met den Franschen geest te doordringen

eigen hoogere cultuur

meestemmen

stelde

breiden.

de bewoners

en zoo

de

Nauwelijks was

van Algiers besloten,

of

te Parijs

zoo spoedig het kon heel deze kolonie

als te

overstroomen.

Wel werden de

maar hun konden deswege rechten worden verleend. Onder hen moest daarom

inlanders tót „sujets fran(^ais^ verklaard,

nog geen

politieke

een uitgebreide bevolking van Fransche herkomst binnendringen, die

hun zeden zou omzetten en zoo den Franschen invloed in heel de bevolking bevestigen zou. Vooral van classieke zijde werd dit denkbeeld niet alleen aanbevolen, maar als zeer wel voor verwezenlijking vatbaar voorgesteld. Immers de Romeinen hadden voor allengs

2000 jaren hetzelfde plan opgevat en het op de gelukkigste wijze uitgevoerd. Bij gansche stroomen waren de Romeinen uit Italië naar

was hun gelukt den tegenstand der inlandsche bevolking geheel te fnuiken en met een enkel legioen heel het land in onderwerping te houden meer dan tweehonderd steden hadden zij gesticht, waarin de Romeinsche cultuur voorzat; allengs had heel het volk de Latijnsche taal aangenomen; en in de dagen Noord- Afrika

verhuisd

;

het

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen