Om de oude wereldzee - pagina 532

PORUGAL.

488

donker inzag, maar, echt Bourbonsch, zich door geen tegenspoed uit het veld

liet

en met haar heroieke natuur en haar altoos

slaan

gelukkig humeur over elke dreiging van het noodlot triomfeerde.

Koningin Amelia

zulk een echt-vorstelijke verschijning. Daags voor

is

de audiëntie had ik gelegenheid gehad, haar Cortez,

met haar

komen, en het toepasselijk.

hofstoet, in het

zaal

de opening van de

Parlementsgebouw te zien binnen-

incessu patuit Uegina

De

bij

was toen zoo ten

waarin de Cortez vergadert,

volle

op haar

evenals de Woeli

is

Athene een halfrond met hoogen koepel, met den troon in het middenpunt van de middenlijn, die het halfrond afsluit en boven de zitbanken der leden zijn, heel het halfrond langs, de galerijen voor te

;

het publiek. Door de goede zorgen van onzen gezant had ik toegang tot de diplomatenloge gekregen, zoodat ik het

binnenkomen van den

hofstoet van nabij kon gadeslaan, want de diplomatenloge

ingang.

En toen had men Koningin Amelia moeten

gestalte, gelijk de

Bourbons dat plegen te

zijn,

zien,

is

vlak

bij

den

verheven van

het hoofd

fier

omhoog,

het gelaat één uitdrukking van innemende vriendelijkheid, een lach die

den vurigsten republikein ontwapende en echt-koninklijk in haar gang. Daarbij gehuld in een prachtigen donker-purperen mantel, die in lange sleep achter haar door

hofdames gedragen werd. Tot

deze hofdames zette luister aan haar verschijning

bij.

zelfs

de stoet van

Ze waren allen in

de Portugeesche kleuren uitgedoscht, wit en blauw, en dit wit met het zachte blauw

met

zijn

kwam

inde lange sleepen zoo schitterend

ineengedrongen gestalte verloor zich

haar was aller oog gericht. Daarbij heel

het

Hof

passeerend,

bij

is

uit.

De] Koning

hierbij geheel,

en op

het in Portugal gewoonte, dat

het binnenkomen van de zaal, de diplomatenloge

voor de Gezanten der vreemde mogendheden en in hen

voor hun Souvereinen een keurig uitgevoerde plichtpleging maakt.

Ook de Koningin zelve, haar groet aan de buitenlaudsche mogend-

Alles zag naar boven op en booggracieuselijk.

en op het oogenblik dat

heden wijdde, was er gelijk

alleen

een

zóó

zij

in haar verschijning iets feëachtigs-majestueus,

schitterende

figuur

dit te

aanschouwen kon

geven. Haar tegenwoordigheid van geest en haar vorstelijk majesteuse houding bij den moordaanslag hebben mij dan ook in het minst niet verwonderd. Zoo fatalistisch als de Koning gestemd was, zoo spotte zij met wat haar ook drukte. Wat de Spreukendichter van de „deugdelijke huisvrouw" zong, dat zij „lacht om den nakomenden dag", werd aan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen