Om de oude wereldzee - pagina 455

MAROKKO. rijk afblijven.

417

Dit ging dan ook, tot Abd-el-kader Marokko rechtstreeks

met Frankrijk

Marokko oogenbük trok

in botsing bracht. Abd-el-Kader toch vond in

niet alleen een schuilplaats,

de Sultan voor hem

maar

in een onvoorzichtig

partij. Bij Isly

kwam

het in 1844 tot een verwoed

gevecht tusschen de Fransche legermacht en de Marokkaansche harta.

Dien slag verloor Marokko, en toen

1845 het vredesverdrag

in

is

tusschen beide Staten gesloten, vpaaruit alle latere moeilijkheden zijn

De Sultan van Fez had van tweeën één moeten doen: of Abd-el-Kader afwijzen, of wel zich met heel zijn macht voor hem in de bres moeten stellen. In plaats daarvan deed bij half werk, nam den slag aan met te zwakke macht, en onderwijl de Prince de Joinville met een Fransch eskader Tanger en twee andere opgekomen.

havens bombardeerde, zag de Sultan uit elkaar slaan.

zijn

En geen wonder, want

legermacht

bij

onder Bugeaud in Algiers over niet minder dan 100,000

Ook met Spanje

is

Marokko

in

Isly geheel

Frankrijk beschikte destijds

man troepen.

1859 in oorlog geraakt over

last,

door

Spanje in Geuta van de inboorlingen ondervonden, later nogmaals, en in

1880

is

toen te Madrid, op Duitschlands

initiatief,

rentie gehouden, die geleid heeft tot het verdrag

het

gemeen de verhouding van Marokko

heden geregeld

heeft, een conferentie,

als bij het volk

tot de buitenlandsche

om

zich

gedroomd, en de Maraboets

Mogend-

van den hoog-

een tactiek die zoowel aan het Hof

uitnemend gelukte, en die eerst geknakt

lands tegenspoed in Transvaal.

het volk

;

van Madrid, dat in

waartoe ook ons land meewerkte.

Onderwijl ging Engeland voort met zijn tactiek sten invloed te Fez te verzekeren

de bekende confe-

Men had

zich

is

door Enge-

Engeland onverwinnelijk

lieten niet na, toen dit anders

uitkwam,

op Engelands zwakheid te land, gelijk die in Zuid-Afrika

Ook Spanje hield toen een tijdlang Duitschlands zijde; en in verband hiermee was het toen, niet minder dan het permanent geschil over Egypte, nog overgebleken was, in anti-Europeeschen zin te wijzen.

prikkeld door Fashoda, vooral de strijd over Marokko, die de spanning tusschen

Engeland en Frankrijk gaande

den Spectator van Mei

1

hield.

Het

eerst

is

toen in

om aan deze om te werpen,

900 het denkbeeld opgeworpen,

spanning een einde te maken door het roer geheel

«n omgekeerd een entente met Frankrijk te zoeken, door Egypte en Marokko tegen elkander uit te spelen een plan door Koning Eduard ;

al spoedig na zijn troonsbestijging, zooal niet

overgenomen dan toch 27

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen