Om de oude wereldzee - pagina 325

HEÏ PROTECTORAAT VAN TUNIS.

295

Sahara zich onder Noord-Afrika uitbreidt, golfde toen, zegt men, een machtige zee, die met den Atlantischen oceaan in verbinding stond

en onder Marokko, Algiers en Tunis doorliep. Op de kaart door Bourguignat van den toenmaligen geographischen toestand ontworpen, en die o. a. Stanley Lane Poole in zijn werk Barhary Corsairs, Londen 1890, op blz. 15 overnam, doet geheel het terrein dat thans Marokko, :

Algiers

en

uitgestrekt

Tunis omvat, zich eiland,

dat ten

dan ook voor

als

een in de breedte

zuiden door de Sahara-zee, ten noorden

door het Middellandsche meer en ten westen door den Atlantischen

oceaan werd bespoeld, en, alleen door de landengte die Tanger aan Cadix verbond, tot een schiereiland gevormd, als een verlengstuk

van Europa, niets met Afrika uitstaande had. Eerst door het uitdrogen en leeg vloeien van de Sahara-zee, zoo acht men, is deze landstreek toen later met het vasteland van Afrika in verbinding gekomen, en na de doorbraak van de Straat van Gibraltar, die haar van

Europa losmaakte, tot Afrika gerekend geworden. Uit die oorspronkelijke gesteldheid nu verklaart het zich, dat onder de keizers van Rome de Europeesche colonisatie hier zoo uitnemend geslaagd was, en dat in de 3e eeuw na Chr., althans het tegenw^oordig Tunis weer zoo goed

Europeesch land was geworden.

als

Ook het gunstige klimaat

hand gewerkt, en uit alles bleek dat de Europeesche bevolking er uitstekend kon aarden. Doch al drongen deze Europeesche kolonisten ook tot de woeste streken van het Zuiden door, en al wisten ze ook daar door goedgeslaagde irrigatie zelfs steden van beteekeuis te stichten, toch bleef het meer naar de kust gelegen gedeelte hun eigenlijk element, en wisten de oorspronkelijke bewoners aan wie men den naam van Berbers heeft gegeven, zich tusschen alle Rohad

in de

dit

meinsche koloniën door, en vooral in het Zuiden, te handhaven. Deze Berbers zijn een hoogst interessant ras, dat zich, van den Nijl

aan Casabianca en van de Bantoe- negers tot Algiers, over heel het noordelijk gedeelte van Afrika uitbreidde en nog altoos in onverzwakte kracht heel deze uitgestrekte landstreek bevolkt. De naam van

tot

opgekomen, en hangt vermoedelijk hooger op saam met het Roraeinsch gebruik, om hen, die geen Grieksch of Latijn spraken, barbaren te noemen. Beide woorden toch acht

Berbers

is

men van zelf

als

verzamelnaam

eerst later

eenzelfden stam te kunnen afleiden. Thans gebraikt dit volk

den naam van Berbers, en ze hebben er naar hun taaieigen

zelfs

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen