Om de oude wereldzee - pagina 442

;

MAROKKO.

406 tegen

den

vijand

die

van buiten komt, maar ook tegen de andere

confederaties van Berbers te verdedigen. Ze zijn geen individualisten in

Europeeschen

maar

zin,

dorps-individualisten,

in ^ofs gesplitst.

hun eindelooze vechtpartijen onder elkander. Zooals de Negers, na eiken oogst, op oorlog met een naburigen stam uitgaan zoo leven ook de Berbers van gestadig vechten onder elkander, en Vandaar

zooals in de Zuid-Amerikaansche Republieken de onderliggende partij

er steeds op uit

wapenen

zich te

is

om

de bovendrijvende

partij

aan

op kleine schaal ook hun ^ofs den strijd, niet maar met het geweer. Ze zijn dapper, ze zijn met tamelijk goede geweren gewapend, en ze weten met hun schot te treffen. Maar van wat wij een staatsverband noemen, weten zij niet af. Op zichzelf hebben ze uit dien hoofde niet de minste neiging om de Maghzen als hoogere autoriteit te erkennen. De Maghzen doet niets voor hen, en liefst blijven ze geheel ongemoeid. Slechts één band is er die hen met het Arabische element verbindt, en dat is het Islamitische geloof. Ze eeren in den Sultan den Sjerif met een buitengewone Beraka. Ze verstaan ouder die Beraka, dat in Mohammed een buitengewone goddelijke kracht was ingedaald, en dat deze goddelijke te vallen, zoo voeren

parlementair,

kracht zich geplant.

hereditair

Toch niet

het geslacht van

in

Mohammed

heeft voort-

in alle Sjorfa, en vooral niet in alle Sjerifs even

nu werkte de Beraka bijzonder sterk, blijkens het succes van haar exploiteu. Doch van eiken Sultan moet het dan ook opnieuw blijken dat de goddelijke inwerking van de Beraka in hem op bijzondere wijze aanwezig is. Dit is het gemeen geloof van Arabier en Berber, de mystieke kracht die bij alle rasverschil hen in hoogere eenheid saambindt. Blijkt nu, gelijk in Abdul Azis, dat de Beraka hem begeven heeft, dan springt de band tusschen sterk.

hem

en

In

de

Alide-familie

zijn volk,

en

zijn

de Berbers de eersten

om hun

autonomie te

hernemen. Vandaar de snelle toeneming van Moeley Hafids autoriteit. Als de Beraka weer spreken gaat, voelt heel het volk zich weer

hiermede gezegenden Alide vereenigd, en eerst

als

om den

het op belasting beta-

len aankomt, begint de geest van verzet in den Berber

weer

te spreken.

Vandaar de noodzakelijkheid voor den Sultan om op een militaire macht te kunnen steunen. Niet tegenover het buitenland. Den strijd daarmee moet de harka dat is het geheele gewapende volk —

—

voeren.

Maar tegen de

recalcitranten onder de inheemsche bevolking.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen