Wetenschappelijke bijdragen tot bevestiging der Oud-Testamentische geschiedenis - pagina 243

,

BEWIJZEN VAN EEN ZONDVLOED IN EUROPA. korte onderdompeling van het land

van dien aard dat de dieren in een heterogene massa werden voortgedreven naar de hooger waar ze evenwel toch verdronken en hun overgelegen landen blijfselen over de vlakte werden verspreid. Nadat er voldoende ,

,

,

tijd

was om hun karkassen geheel te doen verteren het weer boven komen van het land de beenderen

verloopen

verspreidde

door hetzelfde

proces,

dat

de verspreiding der rubble-drift ver-

Toen dit materiaal door de opeenvolgende rijzingschokken onder water werd uiteengedreven raakten de spleten langs de hellingen gevuld op de beschreven heterogene manier. Tot de belangrijkste en leerzaamste spleten die vermoedelijk op deze manier met beenderen gevuld zijn behoort die van Santenay, eenige mijlen ten zuiden van Chalons, in het midden van Frankrijk. Deze spleet ^) ligt op een afgezonderden heuvel, die samenhangt oorzaakte.

,

,

,

,

')

Het volgende wordt door

We

Prof. Prestwich

daaromtrent nog opgemerkt:

en de berg van Santenay kan niet overstroomd zijn door het buiten haar oevers treden van de Saóne, wat zou gebeuren bij een gletscher-afdamming te Lyons. 2. Aangezien er geen volledige skeletten in de spleet te vinden waren, en trouwens in geen enkele van dergelijke spleten in Frankrijk, kunnen de beenderen niet zijn opgestapeld doordat de dieren toevallig in de spleet gestort zijn. De beenderen lagen in de grootste wanorde door elkaar. 3''. Bij een buitengewone gletscherwerking zouden deze dierentroepen niet naar hooggelegen heuvels gevlucht zijn, maar zich in de open vlakten teruggetrokken hebben. «Het is onaannemelijk, dat onder normale omstandigheden de verscheurende dieren en hun slachtoffers tezamen zouden gekomen zijn i".

zijn

hier

buiten

het gebied der Alpen-gletschers

,

op den top van een hoogen, stellen en alleen liggenden heuvel." 4". Het is onmogelijk te onderstellen, dat de dieren naar den top werden gedreven door watervloeden als gevolg van een buitengewoon heftigen regen of de regen moet honderdvoudig meer kracht gehad hebben dan tegenwoordig. De algemeene indruk van de leden van het Geologisch Genootschap in Frankrijk, die de plaats in 1876 bezochten, was, dat de «dieren waren gevallen als slachtofters van overstroomingen, maar of deze door een ijsafdamming, door sneeuwsmelting of door buitengewone regens waren veroorzaakt, werd onbeslist gelaten."

223

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen